Categorie: OVERIG

woensdag 3 juli 2013
President Morsi heeft gesproken, en hij blijft. Dat wil hij ons – en waarschijnlijk ook zichzelf doen geloven. Intussen tikt de klok. Een ultimatum van het leger loopt later op woensdag af. In Cairo vechten intussen voor- en tegenstanders van Morsi met elkaar, met doden als gevolg. Het ultimatum van de protestbeweging Tamarod is afgelopen dinsdag al verlopen. Het gevaar van een militaire staatsgreep is inmiddels levensgroot. Feitelijk is die al bezig. Hoe kwam het zo ver?
De huidige confrontatie kreeg vaart met een intitiatief van de protestbeweging Tamarod. Dat was een initiatief uit kringen van de Kefaya-beweging, jarenlang actief in de strijd tegen Mubarak. Tamarod stelde een tekst met eisen en grieven tegen president Morsi en de regering op. “De armen ‘hebben geen plek’ in de maatschappij.(…) Er is ‘geen gerechtigheid’ voor mensen die tijdens de revolutie door veiligheidstroepen gedood zijn tijdens de opstand en op anti-regeringsprotesten sindsdien…(…) De economie is ‘ingestort’, met lage groei en hoge inflatie…” Er zitten in de verklaring ook nationalistische ondertonen, met geweeklaag over teloorgang van “waardigheid” voor het land en het “volgen in de voetsporen van de VS”. Bovenaan het lijstje van klachten en grieven van Tamarod – althans in het ………. (Lees verder bij de bron van dit artikel)

dinsdag 2 juli 2013
De gebeurtenissen in Egypte roepen zeer gemengde gevoelens bij me op. Enorme menigten die de macht van Morsi en zijn een repressieve rechtse regering uitdagen en op de rand van ineenstorting brengen: het is prachtig! Maar in die menigten zijn geluiden te horen die angstaanjagend zijn. Winnen degenen die deze geluiden voortbrengen, dan kunnen de huidige protesten wel eens inleiding zijn van een wisseling van de rechtse wacht, en niet van een werkelijk doorzettende omwenteling in bevrijdende richting.
De omvang van het protest is buitengewoon indrukwekkend. Vele honderdduizenden demonstranten alleen al in de hoofdstad Cairo. Tussen de 14 en de 17 miljoen landelijk, volgens cijfer s van het ministerie van Binnenlandse Zaken. Dat roept echter meteen rvagen op. Aan het begin van een revolutie is het logisch dat vrijwel iedereen, behalve de dictator en zijn kliek, de straat op gaat. Dat was de situatie op 11 februari 2011, rond de val van Mubarak. Maar nu wijn we bijna twee en een half jaar verder. Jaren van polarisatie, waarin via verkiezingen, en wel degelijk met brede steun, Morsi aan de regering kwam, die vervolgens met onderdrukking en gebrek aan maatregelen tegen armoede, mensen tegen zich in het harnas joeg. ………. (Lees verder bij de bron van dit artikel)

De plotse beslissing om de Griekse openbare omroep te sluiten en 2656 mensen op staande voet te ontslaan, zou het voortbestaan van de Griekse regering kunnen hypothekeren.
Sinds de Griekse regering afgelopen dinsdag iets voor middernacht de openbare zender ERT uit de lucht haalde, lijkt de vlam van protest tegen het besparingsbeleid in Griekenland weer opgeflakkerd. Vele Grieken nemen het niet dat hun bron van berichtgeving is weggenomen. Voor een aantal Grieken was ERT de enige bron. Denk dan vooral aan de afgelegen Griekse eilanden voor de Turkse kust.

Nieuwslijn
Kan sluiting van ERT tot een Griekse regeringscrisis leiden?

De plotse beslissing om de Griekse openbare omroep te sluiten en 2656 mensen op staande voet te ontslaan, zou het voortbestaan.

lees verder ………. (Lees verder bij de bron van dit artikel)

zondag 16 juni 2013
De confrontatie in Turkije groeit naar een volgend hoogtepunt. Nadat gisteravond de oproerpolitie gewelddadig het Taksim-plein en het Gezi-park ontruimde, begonnen demonstraties en straatgevechten in omliggende straten. Die duuden 24 uur later nog steeds voort, en berichten wijzen geenszins op een spoedig einde. Ook in andere steden woedt de strijd volop. Vakbonden hebben intussen voor morgen een dag van protest en stakingsactie tegen de onderdrukking aangekondigd. Strijd op de barricades en druk vanaf de werkplek gaan dan zij aan zij. Daartegen is die massabijeenkomst van Erdogan en zijn aanhangers in een buitenwijk van Istanbul bepaald geen afdoend verweer. Mooi.
Het is wellicht een goed moment om wat handvaten aan te dragen om de gebeurtenissen te volgen en er inzicht in te krijgen. Dat volgen gaat een beetje via het Aljazeera liveblog en vooral via de updates – later terug te vinden in het archief – van Turkishspring.nadir.org. Een redelijke chronologie van de gebeurtenissen vind je op Hurriyet. Die begint dan niet bij de protesten zelf, maar neemt ook een flink stuk voorgeschiedenis mee, met name over het bouwproject op Gezi waartegen het protest begon.
Voor meer diepgaande updates biedt de website van de linkse basisorganisatie Doorbraak intussen al heel ………. (Lees verder bij de bron van dit artikel)

Terwijl de ogen van West-Europa nu vooral gericht zijn op de opstanden en gewelddadige confrontaties in Turkije, vinden er zuidelijker, in Brazilië, protesten plaats die beantwoord worden met zo mogelijk nog grover politiegeweld. Het begon allemaal met de prijsverhoging van een ticket voor het openbaar vervoer, en drie dagen later is de stand als volgt: 235 gearresteerden en minstens 55 gewonden, onder wie verschillende journalisten.
Enkele dagen geleden maakte de Braziliaanse overheid bekend dat de prijs van een ticket voor het openbaar vervoer van 3 real (1,06 euro) naar 3,20 real (1,13 euro) wordt verhoogd, vanwege inflatie. Daarop trokken duizenden Brazilianen de straten van São Paulo in om hun onvrede te uiten.

Nieuwslijn
Braziliaanse politie gebruikt excessief geweld tegen demonstranten

De ogen van West-Europa zijn vooral gericht op Turkije, maar in Brazilië zijn al dagen protesten met nog grover politiegeweld.

lees verder ………. (Lees verder bij de bron van dit artikel)