Auteur: Arnold J. van der Kluft
Wisconsin: de schipbreuk van de Edmund Fitzgerald
Een huiveringwekkend lied over een schipbreuk op het Bovenmeer, voor Wisconsin The legend lives on from the Chippewa on down Of the big lake they called Gitche Gumee The lake,…
Een dag maar in het leven
Onverschilligheid – het kan een gevolg zijn van de verdommende en lamslaande hitte die de Lage Landen teistert. En niet alleen die. Frankrijk staat in brand, de temperatuur in Groot-Brittannië…
Massachusetts: Boston Rag
Dallas, East St Louis, Brooklyn, Steely Dan had het nakijken. En omdat ze toch beslist eens langs moeten komen in de statenserie deze! Any news was good news And the…
Het kleinburgerlijk neoanarchisme
Een klein stuk vertaald van een artikel van Mark Fisher uit 2013 dat de plaats en de tijd waarin het geschreven is weerspiegelt. De nieuwste links-academische interesses zijn er nog…
Lamont Dozier herdacht
“De middelste” van het trio Holland-Dozier-Holland herdenken, en dan proberen “het beste van” te kiezen. Eigenlijk onbegonnen werk. Eerst maar eens zijn laatste grote eigen plaat, de hitversie ging naar…
Amnesty, het zij zo
Het Biafra Actie Comité had bij de genade Gods via de Hervormde Jeugdraad Amsterdam kantoorruimte gekregen. Dominee Guus Prast was lid, en ik vermoed dat ook ds. Ernst Stern er…
Illinois: de weg naar Cairo
Met hun mateloze fantasie hebben de kolonisatoren overal in de Verenigde Staten dezelfde plaatsnamen uitgedeeld. Het grootste Cairo van de VS ligt in de zuidpunt van Illinois en daarover gaat…
De schrijftafelhelden van Amnesty betreuren de lastige positie van (voorheen?) Amnesty Oekraïne
Amnesty International hoort bij uitstek tot de wereld van de liberals, de zich ruimdenkend en best wel progressief vindende mensen die als het er op aankomt aan de verkeerde kant…
De kleuren van mijn leven
Verdrietig nieuws maar weer: Judith Durham, zangeres van The Seekers is gisteren overleden. De laatste single van een aaneengesloten periode van de band, de tekst is vrolijk en toch lag…
Zes augustus, de fluit voor de blessuretijd
Zevenenzeventig jaar in de blessuretijd van de mensheid. Een flink deel van die tijd was nog niet duidelijk dat het fossiele kapitalisme het karakter van die blessuretijd zou versterken. Al…









