De verkiezing van Donald Trump in 2016 was een ramp. Maar, er zaten in dat kabinet aanvankelijk nog enigszins zinnige types, en Trump en de Republikeinse partij leken helemaal niet voorbereid te zijn geweest op een presidentschap van Donald Trump. Dat leek toch al te absurd, dat deze kwaadaardige clown president kon worden.
We weten inmiddels dat dit bij zijn – naar mijn mening nog ontstellendere – herverkiezing in 2024 geheel anders bleek te liggen. Deze keer lag er Project 2025 klaar, dat door velen als een overdreven, niet-realiseerbaar scenario werd gezien. Dat bleek, in elk geval deels, een misvatting.
Ook werden er in Trump II slechts slaafse sycofanten aangesteld in plaats van vakministers. Hoe stommer en/of gekker, hoe beter, leek het wel. Er moesten vooral geen mensen met een onafhankelijk mening in het kabinet terecht komen.
Elon Musk werd tijdelijk aangetrokken om werkelijk elk departement dat zich met wat Rechts Nederland hier ‘linkse hobbies’ zou noemen te decimeren. Nadat die te prominent werd, iets dat politieke zelfmoord betekent in de nabijheid van Trump, werd die geloosd.
Het Ministerie van Justitie werd onder Pam Bondi nog meer dan tijdens diens eerste kabinet omgevormd tot Trumps persoonlijke advocatenkantoor. Pam Bondi is de grootste en meest corrupte schertsfiguur die ooit Attorney General is geweest. Onwelgevallige Officieren van Justitie werden ontslagen, en er werden mensen als voormalig Fox News host (en daadwerkelijk rechter geweest zijnde) Janine Pirro aangesteld die onbeschaamd doelgericht tegenstanders van Trump probeerde te vervolgens (tamelijk onsuccesvol tot nu toe, de rechterlijke macht is nog niet helemaal uitgeschakeld).
De Immigration en Customs Enforcement dienst (ICE) werd zo ongeveer tot een terreurorganisatie omgevormd, die waarschijnlijk zeer handig te gebruiken is bij de aankomende tussentijdse verkiezingen ter intimidatie van bruine of zwarte kiezers.
Internationale verdragen werden opgezegd. Dit was niet nieuw, dat gebeurde ook al tijdens Trumps eerste regime. Onder andere het verdrag met Iran werd destijds al opgezegd, wat onder Trumps tweede, paranoïde regime na diens aanval tot de rampzalige afsluiting van de Straat van Hormuz geleid heeft.
Kortom, er lag een zorgvuldig plan om nu voor eens en voor altijd met de ideeën voor een liberaal Amerika (in de oorspronkelijke betekenis van het woord, zoals het ook ongeveer gebruikt wordt in de Verenigde Staten) af te rekenen. Ideeën voor een liberale natie met een zekere verzorgingsstaat zoals die onder Franklin Roosevelts New Deal tot ontwikkeling werd gebracht na de vooral in de Verenigde Staten desastreuze crisis van 1929.
Vanaf dat moment heeft conservatief Amerika, op dat moment inmiddels vertegenwoordigd door de Republikeinen (die in1865 in feite juist de liberalen waren) zonder ophouden werkelijk elk element daarvan proberen af te breken. Een grote slag daarin werd al gemaakt onder Ronald Reagan. En net zoals de sociaal-democraten in West-Europa hebben de Democraten in plaats van een goed antwoord daarop te vinden mee naar rechts bewogen, tot hun eigen grote schade.
Onder Trump II probeert men nu de definitieve nekslag toe te brengen aan die ideeën. En alhoewel ik er aanvankelijk door geschokt was, is het met dat in gedachten niet verbazingwekkend dat de grootste tech-bedrijven (Musks bedrijven, Meta), advocatenkantoren (Paul Weiss), universiteiten (Columbia) en door miljardairs geleide media (Washington Post, LA Times, ABC, CBS) in de Verenigde Staten ineens graag bereid bleken hun steun aan het kabinet Trump te betuigen, of anders wel bij de minste druk snel het hoofd te buigen.
En dan hebben we het nog niet over het Supreme Court gehad, dat onder John Roberts er alles aan gedaan heeft Trump een bijna volledige vrijbrief te geven om zijn misdaden uit te voeren. Trump zelf gebruikt inmiddels het gratierecht gewoonweg als middel om veroordelingen waar hij het niet mee eens is terug te draaien. Waar bepaalde beleidsmaatregelen door lagere rechters nog regelmatig geblokkeerd worden, worden deze regelmatig door hoven van beroep overruled en anders wel in het Supreme Court. Het regime heeft de meerderheid van de rechterlijke macht aan zijn zijde. Kort geleden werd op die manier een herinrichting van de kiesdistricten te Virginia, die door het staatstcongres goedgekeurd was, door het Supreme Court aldaar teruggedraaid.
Dit, terwijl dergelijke procedures in Republikeins gedomineerde staten als Texas helemaal niet bestaan en men eenvoudigweg de districten zodanig hervormt dat dat mogelijk 5 extra zetels voor Texas in het Huis van Afgevaardigden oplevert. Democraten zijn op alle fronten in het nadeel: Republikeinse staten zijn oververtegenwoordigd in het Huis, zijn op absurde wijze oververtegenwoordigd in de Senaat en het Supreme Court heeft een Republikeinse supermeerderheid. De regering Trump lijkt trouwens aan de lopende band allerlei illegale maatregelen te nemen (de invoerrechten, de acties tegen Venezuela en Iran) waartegen nauwelijks iets wordt ondernomen. Strafrechtelijk zal er niets gebeuren want dat valt allemaal onder het corrupte Ministerie van Justitie. Hier en daar een civiele zaak wellicht. Hoe hier op legale wijze nog effectief tegen gevochten kan worden weet ik niet. De rechtsstaat lijkt er nauwelijks meer te bestaan.
Ook internationaal hebben de Verenigde Staten zichzelf met de herverkiezing van Trump onnoemelijke schade berokkend. Kon de eerste verkiezingsoverwinning van Trump nog als een ongelukkige aberratie gezien worden, bij diens herverkiezing is de structurele instabiliteit van de Verenigde Staten zichtbaar geworden. Het feit dat er een kern van vele tientallen miljoenen kiezers is die, ongeacht de gebleken volslagen waanzin van zijn eerste kabinet, bereid is op iemand als Trump te stemmen, gecombineerd met het onzinnige, inherent oneerlijke en instabiele kiesstelsel daar, maakt dat deze wereldmacht fundamenteel onbetrouwbaar is geworden. Ook al wordt er in 2028 een relatief verstandige, Democratische president gekozen, we kunnen er niet meer op rekenen dat er daarna niet gewoon weer een psychopatische rechtsgek dan wel megalomane oligarch wordt gekozen.
Het is nu volkomen redelijk voor een land als Iran om de Straat van Hormuz slechts op voorwaarden geopend te willen houden en een nucleair wapen te willen bemachtigen. Dat laatste schijnt immers het enige te zijn dat een invasie van de Verenigde Staten kan voorkomen. Onderhandelen helpt niet, omdat de Verenigde Staten (en Israel, wat was het ook weer “De meest humane democratie in het Midden-Oosten” of zoiets?) immers TIJDENS die onderhandelingen Iran aangevallen hebben.
Ook economisch zijn de Verenigde Staten tot een totaal onbetrouwbaar land verworden, met Trumps waanzinnige invoerrechten en andere handelsoorlogen. Dat werd al duidelijk tijdens Trumps eerste termijn, overigens. Onder andere Canada zoekt zijn heil nu elders. Er is al eens voorgesteld dat land tot de Europese Unie te laten toetreden.
Ik heb daadwerkelijk te doen met de vele tientallen miljoenen fatsoenlijke Amerikanen, die er zeer beslist ook zijn (ik ken er diverse persoonlijk), maar gevangen zitten in een land met een totaal verouderde grondwet, kiesstelsel en rechtssysteem wat tot deze neergamg heeft geleid.
(Foto: Vlag in veld te Holly, Michigan – door Laurent Bruning)
