Zelfs als je een lijst maakt van slechts de meest extreme dingen die Trump alleen al in de anderhalf jaar van zijn tweede termijn gedaan heeft blijkt die ongelooflijk lang (voor een letterlijk en figuurlijk uitputtend overzicht, raadpleeg de onovertroffen Kirsten Verdel).
In (enigszins) chronologische volgorde:
– Hij stelde voor, zo niet goedschiks dan wellicht kwaadschiks, Canada in te lijven als 51e staat.
– Groenland moest eigenlijk ook maar bij de Verenigde Staten gevoegd worden, of het (of Denemarken) dat nu wou of niet. Als u even op de kaart kijkt ziet u overigens dat àls het al aan een ander land toegevoegd zou moeten worden dat geografisch gezien Canada zou moeten zijn.
– Trump begon een, inmiddels als onconstitutioneel beoordeelde, handelsoorlog met zo ongeveer de hele wereld via heffing van extreme invoerrechten, omdat de Verenigde Staten al decennnia lang afgezet zou worden door alles en iedereen. Van de beloofde daling van de infatie kwam zodoende niets terecht, omdat Trump niet (wil) begrijp(t)(en) – of openbaar erkennen – dat invoerrechten eenvoudigweg een belastingheffing zijn die door de importeur betaald wordt, niet door het exporterende land.
– Vervolgens meende Trump via een militaire actie president Maduro af te moeten zetten en hem en zijn vrouw naar de VS te ontvoeren. Na overigens tientallen opvarenden van bootjes in de Caraïbische zee vermoord te hebben omdat ze misschien drugs vervoerden.
– Hij heeft zich hoogst waarschijnlijk door Israel en de godsdienstwaanzinnige dronkelap Hegseth de idiote oorlog tegen Iran in laten lullen (Israel is de enige belanghebbende; ze bombardeerden tevens de onderhandelaars, ze wilden immers geen onderhandelingen maar slechts de militaire decimering van Iran).
“But behind the scenes, his move toward war grew inexorably, fueled by allies like Mr. Netanyahu who pushed the president to strike a decisive blow against Iran’s theocratic government; and by Mr. Trump’s own confidence after the successful U.S. operation that toppled the Venezuelan leader Nicolás Maduro in January.
This reconstruction of Mr. Trump’s decision to launch a sustained attack against Iran is based on the accounts of people with direct knowledge of the deliberations, as well as those on all sides of the debate, including diplomats from the region, Israeli and American administration officials, the president’s advisers, congressional lawmakers and defense and intelligence officials. Almost all spoke on the condition of anonymity to describe sensitive discussions and operational details.” (NYT)
Natuurijk heet het officieel geen oorlog, want daarvoor is toestemming van het Congres nodig. Maar toegegeven, Trump is niet de eerste Amerikaanse president die die sluipweg heeft gebruikt. Daarbij heeft hij naar alle waarschijnlijkheid waarschuwingen over sluiting van de Straat van Hormuz genegeerd. Iedere militaire deskundige zegt immers dat bij werkelijk elke planning over een oorlog met Iran die kwestie aan de orde komt. Maar Trump weet altijd alles beter. Het beste. Hij weet waarschijnlijk alles het beste van wie dan ook in de gehele wereldgeschiedenis.
– Toen de belangrijkste NATO-partners verklaarden dat de VS het zelf maar moest uitzoeken in Iran omdat de VS ten eerste helemaal geen overleg met die partners hadden gevoerd over deze aanval, het ten tweede een aanval en dus geen defensieve actie betrof (waar de NATO in principe slechts voor bestaat) en het ten derde geen Noord-Atlantische kwestie was, stampvoette Trump als de terreurkleuter die hij is. Dan hoefde Europa ook niet meer op de VS te rekenen in geval van nood. NATO Secretaris-Generaal Mark Rutte viel Trump al knipmessend bij. Grondwettelijk (maar wat doet dat er toe in het geval van Trump?) kan hij de Verenigde Staten niet zelfstandig terugtrekken uit de NATO, maar praktisch gezien kan hij de NATO natuurlijk wel ernstig saboteren. Deze taal alleen al betekent een verzwakking.
– Toen volgde zijn dreiging de complete beschaving van Iran definitief te vernietingen. De barbarij daarvan behoeft geen toelichting.
– Toen de paus daar een en ander over te zeggen had, viel Trump vervolgens woedend de paus aan in een waanzinnige Truth Social rant.
– Terwijl Iran nog steeds eenvoudigweg weigert de Straat te openen, beweert Trump nu zelf die reeds geblokkeerde Straat op de een of andere manier te blokkeren. Ik vermoed dat hij dat zegt vanwege de ondraaglijke situatie dat iemand nu eens níet doet wat hij zegt en hij er geen enkele controle over blijkt te hebben. Dus wil hij nu kunnen beweren dat híj het is die de Straat van Hormuz gesloten houdt.
Naar de onderhandelingen werd vice-president JD Vance gestuurd in plaats van Minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio. Rubio was met Trump bij een worstelwedstrijd. WTF?? Een vice-president wordt doorgaans helemaal nergens bij betrokken, die moet slechts zitten wachten totdat de president omvalt.
– Als laatste aberatie postte Trump een afbeelding van zichzelf waarin hij overduidelijk als een soort Jezus wonderen aan het verrichten is ter genezing van zieke mensen.
En dan hebben we het nog niet over de ontzagwekkende corruptie via zijn crypto-currency en de sponsoring van zijn balzaal. De man heeft naar schatting in anderhalf jaar miljarden bij elkaar geschraapt. Of over de vermoedens over zijn activiteiten met Jeffrey Epstein, zijn bewezen verkrachting van E. Jean Carroll…
Kortom, wanneer wordt er ingegrepen? Maar vooral door wie? Hoe is het mogelijk dat iemand met een dergelijk palmares aan misdaden ook maar een minuut langer als president getolereerd wordt?
Robert Reich denkt dat een succesvol impeachment inmiddels niet ondenkbaar meer is. In het Huis zal het er wel door komen (als de tussentijdse verkiezingen althans niet ernstig gesaboteerd worden, iets waar ik niet gerust op ben), maar hij acht het niet ondenkbaar dat er nu ook in de Senaat een veroordeling zou volgen. Het laatste impeachment kwam daar immers slechts tien senatoren tekort. Ten eerste zou een en ander nu nog ietsjes verder de goede kant op kunnen schuiven na de verkiezingen, en ten tweede zie je nu toch ook echt rabiaat-rechtse Republikeinen als Alex Jones, Tucker Carlson, Marjorie Taylor Greene en ex- Fox News’ Megyn Kelly, die zich tegen hem hebben gekeerd. Enigszins opmerkelijkerwijze vooral ook na Trumps uitlatingen over het vernietigen van de Iraanse beschaving (ik bedoel, je verwacht alles van die lui). Als dat representatief is voor veranderingen onder het electoraat kan het zijn dat senatoren zich achter de oren gaan krabben en na gaan denken over de periode die na Trump volgt.
Misschien lukt dat. Maar is dat snel genoeg? Idealiter zou de man per direct politiek uitgeschakeld moeten worden, hij is in snel toenemende mate een gevaarlijke gek die een bedreiging vormt voor de hele wereld.
