Categorie: MUZIEK
Nummer een in je hart
The Monitors, een van de verwaarloosde groepen uit de Motown-omgeving. Dit is een Northern Soul-classic die ik mij evenwel herinner uit tijden toen Caroline nog geen payolastation was (dat was…
Raad een lied: Canción Sefardí
De Spaanse band Radio Tarifa (vernoemd naar Tarifa, het zuidelijkste puntje van Spanje) heeft een oeuvre nagelaten op het gebied van Andalusische muziek, oftewel muziek waarin de joodse en Arabische…
Een schouder om op uit te huilen
Nou, toch nog een uitvaller van de Zwarte top-100, die meteen wat mij betreft de futiliteit van het maken van zo’n lijst illustreert. Ach, de gevoelens! Het eerste Motown (Soul)-singletje…
Northern Soul: Shirley Bassey
Vandaag zijn maar liefst drie Grote Namen jarig: Elvis Presley, David Bowie en Shirley Bassey. Die twee eersten zijn hier wel eerder langsgekomen, de laatste niet. Het superlullige Kiss me…
Dagafsluiter: Are You Sitting Comfortably?
Vandaag werd bekend dat Ray Thomas, één van de oprichters van The Moody Blues, is overleden aan prostaatkanker. Hij is 76 jaar oud geworden. Thomas zat eind jaren ’50 al…
Weiger deze egoïstische wereld
Vanochtend is France (eigenlijk: Isabelle) Gall overleden, de pop van was en geluid zoals zij zelf zong op het Eurovisie Songfestival in 1965. Het bittere Comme d’habitude van Claude François…
Countryklassieker du jour: I Saw The Light
De meest catchy gospel ooit. Het origineel van Hank Williams is briljant, de cover van de Nitty Gritty Dirt Band is zo mogelijk nóg mooier. De langharige hippies van de…
Een dwaas, verliefd op jou
Een gesprek in de kantine van Krapuul leidde mij naar mijn oude makker en radiocollega Bill Levy, Dr. Doowop, van Radio 100 en Patapoe. Dit is de dag en de…
Een droom alstublieft
Lindisfarne, de groep, komt in gedachten nu de storm genaamd Eleanore West-Europa gebeukt heeft. Een van de groepen die de jaren zeventig draaglijk heeft helpen maken, genoemd naar het Heilige…
Jazzklassieker du jour: Lonely Woman
The Shape of Jazz to Come was het eerste album waarop Ornette Coleman de gebaande jazzpaden achter zit liet, al is het een stuk toegankelijker dan wat er later nog…