Categorie: MUZIEK
De kersentijd
Le temps des cerises, zoals vermeld in dit artikel over de Commune. Geschreven in 1866, een van de zachtste, weemoedigste liederen van de linkerzijde. Quand nous en serons au temps…
Liveklassieker du jour: James Brown
Naar aanleiding van een korte discussie in het redactielokaal over de beste liveperformer ooit. Vergeet Michael Jackson en Mick Jagger, ze verbleken bij James Brown (van wie ze overigens hun…
Een racist kan geen vriend(in) zijn
Een lied voor deze dagen – een lockdownversie van Youthsayers van afgelopen zomer – met beelden die mijn hart doen opspringen: ja, we hebben de BLM-mobilisaties gehad (als je plaats…
Rock Island Line, het absolute begin
Het overlijden van Chris Barber eerder deze maand was voor mij aanleiding het boek van Billy Bragg, Roots, radicals and rockers van onder de stapel “te lezen” vandaan te halen…
Antifascistische klassieker du jour: They’re Back Again, Here They Come
Een van de drie songs op een ep die in juni ’79 verscheen, minder dan een maand nadat de kwaadaardige feeks Margaret Thatchet tot premier benoemd werd. Fascistisch straatgeweld –…
Een strijdlied van het voetbalveld
Let’s go van The Routers uit 1962, uit de hoes op het filmpje kunnen we opmaken dat dit nummer ook voor die zeldzaam spannende en opwindende American Football-wedstrijden werd gebruikt.…
Antifascistische klassieker du jour: Reggae Fi Peach
Actueler dan ooit, nu het fascisme weer helemaal terug is in Europa en ook burgerlijk rechts naar autoritaire middelen grijpt om het wankelende kapitalistische systeem overeind te houden. Reggae Fi…
Hardrockklassieker du jour: Thunder And Lightning
De titeltrack van het laatste studioalbum van Thin Lizzy. De band was eigenlijk op sterven na dood, maar besloot nog één keer alles uit de kast te halen. Het leverde…
Alle koninginnen die ooit geleefd hebben
Zijn Indian love call heeft naar men zegt de aarde gered van een aanval van marsmannetjes. Met dit nummer heeft hij vele weken op de eerste plaats van de hitparade…
De dood op de motorfiets
Als ik moet kiezen tussen knauwende VS-Amerikaanse jongedames en een enkele Engelse dame zal ik nooit aarzelen. Maar nader uitzoekwerk levert op dat The leader of the pack eerder was…