Wij zijn een week in Goedroens geschokte heimat geweest. ‘Nu leven we in de werkelijkheid’, sprak haar broer over de waanzinnige zege van de AFD in deelstaat Sachsen-Anhalt. Hij had al gewaarschuwd, in een dappere toespraak bij een demo in Fulda tegen de oprichting van een vermomde AFD-jongerenorganisatie. Mijn vriendin van Die Grünen daar, Kerstin, verbijt zich over de onverschilligheid, die volgens haar het echte gevaar is achter de overwinning van de partij die liederen van de DDR zingt. Maar een metaalarbeider die we bij een tankstation troffen zei: ‘Merz muss weg!’. Waarom? vroeg ik. Uit zijn uitleg maakten we op dat hij daarmee bedoelde dat de AFD moet gaan regeren.
Nog aarzelen sommige kiezers van de gemaskerd fascistische partij om om zich openlijk tot hen te bekennen. In het oosten is die schaamte al voorbij, maar in het westen van het land weerhoudt die de kiezers niet van erop te stemmen. In de deelstaat Niedersachsen waren er nu gemeenteraadsverkiezingen en ook in die steden en dorpen verdrievoudigden de Poetinvrienden hun zetelaantallen.
Ik grijp naar mijn hoofd als ik de absurditeiten hoor die de grote winnaar in Sachsen-Anhalt uitslaat, de man die op het punt staat om daar minister-president te worden. Hij, Ulrich Sigmund, wil bewapeningsindustrie, maar dan moeten de wapens gebruikt gaan worden tegen vluchtelingen en migranten in plaats van voor hulp aan Oekraĩne. R aketten tegen asielzoekers dus. Zou hij dat werkelijk menen? Ja hoor, net zo goed als hij Duitse kinderen in heet basisonderwijs verplicht Russische les wil geven.
‘DUITSLAND ONTWAAKT’
In Duitsland dreigt Poetins liefste droom in vervulling te gaan. Een land dat het Hongarije van Orbán kan vervangen op een manier die nog veel effectiever zal zijn. Want wat gebeurt er als Alice Weidel werkelijk Bondskanselier zou worden?
Ik durf er niet aan te denken. Maar de EU zou terugvallen naar het niveau van oude tijden, een gemeenschappelijke markt zonder gemeenschappelijke buitenlandse politiek. Trump, die de AFD prijst door à la Goebbels te twitteren dat ‘Duitsland ontwaakt,’ zou het in z’n zak steken.
De stemmers op rechts-extremistische partijen begrijpen niet dat hun Europa écht in gevaar is. Ze leven voorbij aan de op het nippertje mislukte Russische droneaanslag op het vliegveld van Leipzig. Ze halen hun schouders erover op dat de Poolse trein van Warschau naar Kyiv doelwit is van Russische drones. De ‘vredesactivisten’ die roepen dat we door ‘diplomatie vrede’ moeten stichten kan het niet schelen dat die trein ook de diplomaten brengt. Of, zoals onlangs, Boris Johnson, ex-premier van Groot-Brittannië. Niet alleen de AFD-kiezers gaan daaraan voorbij, maar ook de onverschilligen die vriendin Kerstin met recht met de vinger aanwijst.
De onverschilligen zijn ook ruim in het Nederlandse parlement vertegenwoordigd. Want ook in de Prinsjesdagdebatten is het geen hot item dat Poetin zijn oorlog steeds verder uitbreidt, steeds dichter bij de grenzen van de NAVO. Soms er overheen. Door ‘droneincursies’, een net woord voor gewapende agressie. Die grensoverschrijdende \droneincursies’ in Polen, Moldavië en de Baltische staten zullen niet zomaar ophouden. Integendeel, Poetin zit vast op het slagveld, zijn veroveringen zijn al sinds drie jaar oorlog minimaal. maar om zijn landgenoten toch het gevoel te geven dat hij met een triomf bezig is pleegt hij nu aanvallen die het niveau van de ‘gewone’ hybride oorlog te boven gaan. De schuld ligt natuurlijk bij Zelensky, die schurk heeft ‘de doos van Pandora geopend’.
TRUMP
Waarom is Poetins oorlog niet al lang door het inzakken van de Russische economie tot stoppen gedwongen? Door de politieke hulp van zijn bloedbroeder Trump. Die niets beters weet te zeggen dan dat Zelensky moet ophouden Russische olieraffinaderijen te bombarderen omdat dit de prijs van de diesel akelig omhoog drijft. Niet hijzelf natuurlijk, met zijn onzalige oorlog in Iran is de schuld van de stijging van de brandstofprijs, maar het land dat zich in doodsnood verweert tegen een moordenaar.
DIE LETZTE SCHLACHT IST UNSER
Stopt al deze waanzin dan nooit? Mijn Duitse vriend Markus Henning, redacteur van het anarchistische tijdschrift ESPERO gaf me met een leuze uit de geschiedenis van Duitse antifascisten een bemoedigend antwoord. ‘Die letzte Schlacht gewinnen wir!’ De vijand mag dan wel enkele tactische successen boeken, de uiteindelijke, beslissende overwinning (de laatste klap) zullen wij uitdelen.
Waarom komt de NAVO niet bij elkaar over artikel 4 (raadpleging van de mening van de lidstaten) of artikel 5 (een aanval op één lidstaat is een aanval op allen)? Zijn de Russische droneaanvallen op verschillende NAVO-staten en de sabotage niet ernstig genoeg? Of is men bang voor ondermijnende bagatellisering door de Amerikaanse president?
– Uitgelichte afbeelding: PantheraLeo1359531, CC BY-SA 4.0 <https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0>, via Wikimedia Commons
