Down in the Willow Garden is een klassieke murder ballad, gebaseerd op een oude Ierse folksong. William Butler Yeats zette de danig gewijzigde tekst in 1889 op papier. Het is natuurlijk een mooi gedicht, maar van het latere karakter van de song is bij Yeats niks terug te vinden:
Down by the salley gardens
my love and I did meet;
She passed the salley gardens
with little snow-white feet.
She bid me take love easy,
as the leaves grow on the tree;
But I, being young and foolish,
with her would not agree.
In a field by the river
my love and I did stand,
And on my leaning shoulder
she laid her snow-white hand.
She bid me take life easy,
as the grass grows on the weirs;
But I was young and foolish,
and now am full of tears.
Ierse immigranten namen het lied mee naar de Appalachian in de VS, waar de song van generatie op generatie werd doorgegeven. In moderne versies wordt de tekst – helaas – vaak wat opgekuist.
Down in the Willow Garden gaat over een rijke man die een arme, jonge vrouw vermoord.
Een huwelijk is natuurlijk uitgesloten, dus de rijke vader van de jonge man raadt hem aan de vrouw te vermoorden. Over de gevolgen hoeft hij zich geen zorgen te maken, want met geld is alles te koop (My father often told me that money would set me free). Probleem opgelost. Dat blijkt een foute inschatting te zijn: de jongen eindigt zijn leven op het schavot, terwijl zijn vader thuis zit te huilen: Now he sits by his old cabin door a wiping his tear-brimmed eyes/Mourning for his only son out on the scaffold high/My race is run beneath the sun the devil is waiting for me/For I did murder that dear little girl whose name was Rose Connelly.
Down in the Willow Garden werd in 1927 voor het eerst op de plaat gezet door G.B. Grayson en Henry Whitter. Het is de meest authentieke en rauwe versie van de song. De bekendste versies zijn afkomstig van Bill Monroe en The Everly Brothers. De Everly Brothers kuisten de tekst wat op, maar het wordt zó mooi gezongen dat we hen die zonde graag vergeven.
Down in the willow garden where me and my love did meet
There we sat a-courting my love fell off to sleep
I had a bottle of burgundy wine which my true love did not know
And there I poisoned that dear little girl down by the banks belowI drew my saber through her which was a bloody knife
I threw her in the river which was an awful sight
My father often told me that money would set me free
If I would murder that dear little miss whose name was Rose Connelly
Now he sits by his old cabin door a wiping his tear-brimmed eyes
Mourning for his only son out on the scaffold high
My race is run beneath the sun the devil is waiting for me
For I did murder that dear little girl whose name was Rose Connelly
Uitgelichte afbeelding: de Appalachian Mountains – By J Guth – Imported from 500px (archived version) by the Archive Team. (detail page), CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=71353461
