Folkklassieker du jour: Dirk Powell – Waterbound

Een originele compositie van Powell, niet te verwarren met de 19e-eeuwse folksong die over hetzelfde onderwerp handelt. Een prachtige, evocatieve beschrijving van een overstroming, misschien wel als metafoor voor de toestand waarin de VS zich bevindt.

I went out late one night
The moon and stars were shining bright
Storm come up and the trees come down
Tell you boys I was waterbound

Waterbound on a stranger’s shore
River rising to my door
Carried my home to the field below
Waterbound nowhere to go

Carved my name on an old barn wall
No one’d know I was there at all
Stables dry on a winter night
You turn your head you could see the light

Black cat crawling on an old box car
Rusty door and a falling star
Ain’t Got a dime in my rations sack
Waterbound and I can’t get back

Its i’m gone and I won’t be back
Don’t believe me count my tracks
River’s long and the river’s wide
I’ll meet you boys on the other side

So say my name and don’t forget
Water still ain’t got me yet
Nothing but I’m bound to roam
Waterbound and I can’t get home