Categorie: MUZIEK
Countryklassieker du jour: Land of the Navajo
Klassieke tune van Peter Rowan, hier uitgevoerd door de bluegrass-supergroep Old & In The Way. Line-up: Jerry Garcia – banjo, zang David Grisman – mandoline, zang Peter Rowan –…
Dylancover du jour: I’ll be your baby tonight – jazzy
Zomaar een liefdeslied, eigenlijk is de meester hier echt zelf de beste – en er staat zowaar al een tijd een filmpje van hem op het net. Startschot van de…
Dylancover du jour: Rainy day women #12 & 35 – Flatt & Scruggs
Een sterk verkorte versie, maar in de snelheid van bluegrass kun je niet te lang doorgaan. Flatt & Scruggs, 1969. Een nummer dat bij het doorsnee radiostation niet mocht, toen…
Metalklassieker du jour: Black Sabbath
Nu de bladeren dan eindelijk van de bomen vallen en het om 6 uur ’s avonds alweer pikdonker is, is het tijd voor heksen, zwarte magie en Lovecraftiaanse rituelen bij…
Dylancover du jour: It ain’t me babe – Johnny Cash
De definitieve coverversie van It ain’t me babe van Dylan is natuurlijk deze. Johnny Cash met in de tweede stem zijn toekomstige echtgenote June Carter. Met op de voorgrond het…
Dylancover du jour: It ain’t me babe – The Turtles
Ook voor dit Dylannummer geldt dat er één allesoverstijgende herscheppende versie is, en dat is niet deze. Maar het was een waagstuk, destijds in 1965, kort daarna deze single uit…
Dylancover du jour – Country pie – The Nice
Just like old Saxophone Joe When he’s got the hogshead up on his toe Oh me, oh my Love that country pie. Listen to the fiddler play When he’s playin’…
Psychedelische klassieker du jour: Paint It, Black
Laat het maar aan de Stones over om tijdens het flower power tijdperk een song op de plaat te zetten over een begrafenis, rouw en depressie. Paint It, Black schijnt…
Dagafsluiter: The Tide Is High
In 1980 was The Tide Is High een enorme hit voor Blondie. Niks ten nadele van Blondie – ik ben fan – maar niemand speelt rocksteady als Jamaïcanen. Dit is…
Dylancover du jour: Lay down your weary tune
Dylannummer dat niet uitgebracht is in de tijd waarin het geschreven is en voor een plaat bestemd werd (1963), maar tenslotte pas in 1985 in de versie van Dylan zelf…