Categorie: MUZIEK
Apocalyptische klassieker du jour: Your Attention, Please
Angst voor een nucleaire apocalyps was in de jaren ’80 alom aanwezig. Na de val van de Sovjet-Unie zakte die angst weg, maar inmiddels is het apocalyptische levensgevoel weer helemaal…
Zo bang om te sterven #RIPGlenCampbell
We hebben eigenlijk al afscheid genomen van de levende Glen Campbell begin vorig jaar. De muziek blijft. Er werd een wat slap excuus verspreid dat dit lied uit 1969, voluit…
Apocalyptische klassieker du jour: Mushroom
Songs over de nucleaire apocalyps druipen meestal van het pathos, maar Can kiest voor de tegenovergestelde benadering, wat misschien wel zo effectief is. “Some bored hipster mutters “I saw mushroom…
Een trip in Cornwall
Het begint mij bij deze serie op te vallen dat de vrouwelijke vocalisten sterk overheersen. We spreken waarschijnlijk niet voor niets van “moedertaal”. En raar natuurlijk, dat ik bijna het…
Protestsong du jour: Pigs (Three Different Ones)
Afkomstig van Animals, het meest geslaagde (muzikale) antikapitalische manifest ooit (sorry, anarchopunks). Het eerste couplet van ‘Pigs’ verwijst waarschijnlijk naar zakenlui (CEO’s), het tweede couplet mogelijk naar Margaret Thatcher,…
Kleine rode leeuwerik
Taal is macht, het werd mij vorig jaar nog even ingepeperd door een Braziliaanse anarchiste die voorspelde dat de Braziliaanse uitspraak van het Portugees zal winnen. Zoals het geknauw van…
Jouw mond zal koeken eten
Noordfries – ik ben niet Fries genoeg om te beoordelen of het Fries is of niet eerder Saksisch/Nederduits. De taal heeft geen standaardvorm en is dus een verzameling aan zichzelf…
Mijn dame met de groene mouwen
De tekst van Greensleeves kom ik tegen in de lange invocatie van de Groene God(in) van mijn makker Paul Cudenec, The green one – waarover spoedig meer. Gebruikt en misbruikt,…
Blaas, de wind!
Als een taal uitgestorven is (of een taalfase) dan valt er nog in te zingen. Of te bidden – het laatste dat er in het Slavisch van de Lüneburger Heide…
Ik ben een uilskuiken
Hij klinkt verraderlijk als Roger Miller en dit soort pretcountry is ook wel degelijk diens genre. Maar het is Leroy Pullins, een single uit 1966. Een citaat hieruit heb ik…