Lachen (maar niet heus) met de Amerikaanse Justitie

Donald Trump heeft gratie verleend aan de voormalige president van Honduras, die in de Verenigde Staten tot 45 jaar veroordeeld was voor drugssmokkel. Dit, terwijl de grote drugsbestrijder Trump wel zo enorm bezorgd was over de drugs die Amerikanen vergiftigden dat hij er zelfs er niet voor terugdeinsde ca. 70 mensen (tot nu toe) door de Amerikaanse krijgsmacht te laten vermoorden in bootjes in de Caraïbische zee.

Er zijn nieuwe presidentsverkiezingen in aantocht in Honduras, en Trump steunt natuurlijk de rechtse kandidaat. Hij heeft zelfs gezegd alle steun aan Honduras te stoppen als die niet gekozen wordt. Wellicht dat die gratieverlening daar iets mee te maken heeft.

Gratie is van oorsprong bedoeld om mensen waarvan men vindt dat die inmiddels wel voldoende gestraft zijn clementie te betonen. Maar Trump gebruikt het gewoonweg om zelf rechter te kunnen spelen, om de de wet te kunnen negeren. Híj bepaalt wel wie er gevangenisstraf moet krijgen en wie niet.

Ook geeft hij aanklagers rechtstreeks opdrachten om tegenstanders van hem te vervolgen, uiteraard een complete no-no in een democratische rechtsstaat, die de Verenigde Staten dan ook niet meer is. Als aanklagers dat niet willen stelt hij gewoon een andere aan, zoals onlangs met Lindsey Halligan, die verondersteld werd James Comey en Letitia James te vervolgen nadat haar voorganger dat geweigerd had. Vooralsnog is dat op niets uitgelopen omdat de rechter bepaald heeft dat Halligan (die alleen ervaring had als verzekeringsadvocaat) onrechtmatig aangesteld was als tweede tijdelijke District Attorney (dat mag maar één keer). Van de zaak tegen Comey is inmiddels de termijn verlopen waarbinnen die nog aangespannen zou kunnen worden door een andere aanklager, maar die tegen Letitia James niet. Dus gaat Attorney General Pam Bondi verwoed in beroep om haar alsnog te kunnen vervolgen.

Ook zijn Donald Trump en dat andere juridische genie, Alina Habba, onlangs met 1 miljoen dollar beboet vanwege het aanspannen van een onzinnige rechtszaak tegen Hillary Clinton in 2016. Peanuts voor Trump, maar voor Habba? En betaalt hij dat dan? Trump betaalt bij voorkeur helemaal niets, hij ziet het betalen voor goederen en diensten als pure verliesposten op de balans die vermeden dienen te worden. Alina Habba had overigens een nog spectaculairdere juridische carrière dan Halligan, als advocaat voor parkeergarages. Het niet te negeren uiterlijk van beide dames heeft waarschijnlijk meer met hun aanstelling door Trump te maken dan hun capaciteiten of ervaring.

In ander nieuws omtrent de clownshow die de Amerikaanse Justitie inmiddels geworden is, is de zaak in Georgia tegen Donald Trump en diverse van zijn trawanten door een nieuwe District Attorney opgegeven. De zaak was ooit aangespannen door District Attorney Fani Willis, vanwege de poging van Trump cum suis om bij de presidentsverkiezinegn van 2020 nog even 11780 extra stemmen te “vinden”, wat precies genoeg zou zijn geweest om de staat Georgia te winnen.

Vervolgens wist de verdediging van Trump echter te achterhalen dat Willis een relatie had gehad met een van haar ondergeschikte aanklagers en krijsten dus meteen dat er hier sprake van belangenverstrengeling was. Hoe dan? Ze stonden immers aan dezelfde kant. Rechter McAfee bleek er echter een uit de school van Merrick Garland te zijn, wat erop neer komt dat je schurken werkelijk àlle ruimte moet geven zaken te saboteren om toch maar vooral de schijn van partijdigheid te vermijden. Toen een eerste poging om Fani Willis van de zaak te verwijderen mislukte liet deze zak zout dan ook nog een hoger beroep toe (wat niet verplicht was), en slaagde de poging van de verdediging wel degelijk. Exit Fani Willis, en haar hele bureau.

De nieuwe aanklager, Skandalakis geheten, vindt het allemaal veel te ingewikkeld en moeiijk om door te zetten. Juridisch analist en voormalig District Attorney Glenn Kirschner legt hier uit hoe hij als aanklager RICO-zaken (RICO staat voor Racketeer Influenced and Corrupt Organizations), waar dit er ook een van was, heeft gevoerd die wel tien jaar duurden voordat ze tot een einde gebracht konden worden. Dus dat is helemaal geen argument.

Goed, als u toch al in de stemming was zich eens mateloos te ergeren, ben ik blij u van dienst geweest te zijn met dit overzicht van diverse juridische ontwikkelingen in de Verenigde Staten, die zich als geen ander onderwerp daarvoor op uitstekende wijze lenen.

(Photo by Tingey Injury Law Firm on Unsplash)