Wat een treurnis… eerst wilde ik een boze brief sturen, maar na het lezen van de bio van dr Chris Soumokil ooit president van de Republiek der Zuid-Molukken, hier in Nederland, in ballingschap, hier in Nederland – doe ik dat toch maar niet. Hij had een Molukse vader en streed voor Molukse onafhankelijkheid, maar werd door de Indonesiërs gevangen genomen en geëxecuteerd.
Hij had ook nooit in het moorddadige KNIL gezeten – wat mijn aanvankelijke reden was om te reageren. KNIL’lers hebben van 1945-50 meegedaan aan de oorlogsmisdaden van het Nederlandse leger onder generaal Spoor – de grootste Nederlandse oorlogsmisdadiger na 1945. Toch heeft hij een borstbeeld in een park in Roermond.
Daar herdenkt de KNIL-gemeenschap nog steeds jaarlijks hun fantastische prestaties. Daar kwam dan bijv. Kamervoorzitter Bosma bij, plus mensen van het ministerie en wat goudgalons. Plus een… AAL-MOE-ZE-NIER-ES…. die voorging in gebed. Ik weet niet meer wat zij prevelde maar ik kan van alles verzinnen. FOEI! Fouter-de fout!
Samen met mijn maat en begeleid door één persoonlijke agent woonde ik die herdenking bij. Dat was na uitvoerig overleg met de politie en de burgemeester. Ik droeg een geel vestje waarop ‘WAARNEMER’ en stond niet op voor het gebed. Zo: die zat!
Later in een online discussie gaf iemand een goeie beschrijving van de oorlogsmisdaden van de Nederlanders en het KNIL:
RLMertens schreef:
6 september 2018 om 23:06
@Boeroeng; ‘ het blijven excessen etc.’- Alleen maar buitensporig? Slamet Djoko pemoeda, Bandoeng 1945(!); Het Hollandse leger trok Z-Bandoeng binnen. Drie verzet groepen moesten het verdedigen. 2 trokken zich terug vanwege een tekort aan wapens. Die ene groep Pasoekan Istemewa, hield eerst stand, maar werd uiteindelijk in de pan gehakt. Slechts 1 persoon ontsnapte. De 19 gesneuvelden werden verminkt, de ogen uitgestoken en hun lichamen met bajonetten doorboord. We trokken naar Changkring, het gebied, dat dagen lang achtereen werd gebombardeerd. Bij aankomst zagen wij hoe een bamboe huis een voltreffer kreeg. Drie kinderen waren op slag dood, hun lichamen doorzeefd met scherven en overdekt met gruis. Ik kon dit allemaal niet meer aanzien en keerde terug naar mijn familie in Tasikmalaya.
Het staat hier, ongeveer halverwege.
O ja:
Tot mijn grote verbazing staat het monument voor Spoor zelfs op de lijst van het NatCom 4 en 5 mei… en ook een monument voor een nazipiloot in Schaijk en ook…
Wat krijgen we nou weer? Het NatCom is er toch voor de slachtoffers? Dit kan echt niet… en ik heb ’t al zo druk…
– Uitgelichte afbeelding: Door Ministry of Information of East Indonesia – Pendidikan Politik Rakjat: Bagian I. 1949. Jakarta: Kementerian Penerangan Indonesia Timur. Page in title., Publiek domein, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=84464286
