Vijfentwintig minuten applaus, kunt u zich er iets bij voorstellen? In reëel-socialistische landen moest de secretaris-generaal meermalen stormachtig toegejuicht worden en een lang applaus krijgen. Maar vijfentwintig minuten?
Ik ben daar nogal gemakkelijk in: zo’n film kan niet deugen, zo min als een toespraak van Kim Jong Oen of Poetin, waarvan ik overigens niet verwacht dat het applaus bijna een half uur duurt. Zo min als zo’n filmfestival deugt, of de vertoningen van het product in zalen.
צפו בזעקתה של האם השכולה סבין תעסה בהקרנת הסרט נז”א: ”אתם מדברים על נזק אגבי? בעלי והבן שלי נרצחו בידי חמאס. איפה זה מופיע בסרט שלכם?”. הגענו היום להולנד, להקרנת הבכורה של הסרט נז”א באירופה, ביחד עם האם השכולה הגיבורה סבין תעסה, ששכלה את בנה ובעלה ב7.10. לא ניתן לאנטישמיים… pic.twitter.com/RqIgKZXkwz
— עד כאן – Ad Kan (@adkanorg) October 1, 2026
Vertaling, ontleend aan twitter:
Bekijk de kreet van de beroofde moeder Sabine Taasa tijdens de vertoning van de film NAZA: “Jullie praten over bijkomende schade? Mijn man en mijn zoon zijn vermoord door Hamas. Waar komt dat voor in jullie film?”. Vandaag zijn we in Nederland aangekomen, voor de Europese première van de film NAZA, samen met de heldhaftige beroofde moeder Sabine Taasa, die op 7.10 haar zoon en man verloor. We laten antisemieten geen leugens verspreiden! Punt uit.
Zoals het een dekoloniaal publiek in Delft betaamt worden haar woorden weggelachen en overschreeuwd met “We don’t care” en “Shame on you”.
De NOS brengt het bericht onder de titel “Vertoning Gaza-documentaire NAZA verstoord door slachtoffer 7 oktober”.
– Uitgelichte afbeelding: screenshot video
