Voor Guy Debord is ‘het spektakel’ niet louter televisie, reclame of sociale media; het is een maatschappelijk systeem waarin beelden, handelswaar en voorstellingen onze verhouding tot de werkelijkheid bemiddelen. Het kapitalisme produceert voortdurend beelden van geluk, succes, schoonheid, status en consumptie, en zet mensen ertoe aan te verlangen naar zaken die ze wellicht niet werkelijk nodig hebben. Wat een individuele keuze lijkt, wordt daardoor vaak gevormd door verlangens die door het systeem van consumptiegoederen zijn gecreëerd.
Debord’s oproep om ‘het spektakel te vernietigen’ houdt in dat we het maatschappelijke mechanisme moeten uitdagen, dat het menselijk leven omvormt tot passieve consumptie en voortdurend nieuwe behoeften schept. Het probleem is niet slechts dat mensen te veel spullen kopen, maar dat hun verlangens zelf door de markt worden gestuurd. Bevrijding vereist volgens Debord dat we deze cyclus van kunstmatig opgewekte verlangens doorbreken en het vermogen herwinnen om ons eigen leven actief vorm te geven, in plaats van enkel beelden te consumeren van hoe het leven geacht wordt te zijn.
[Overgenomen van Pol Sci; vertaling door thh.] [Basis van de gedachte stamt uit Debord’s boek La société du spectacle (1967); het is in het Nederlands vertaald: De spektakelmaatschappij (1976); voor vertaling, zie hier). Het boek is vervolgens herhaaldelijk herdrukt en van commentaren voorzien.]Thom Holterman (nieuw blog ‘Libertair Tegenwicht’ in aanbouw)
