Categorie: CULTUUR
Bij mijn dood: Christina Rossetti
De poëzierubriek, mensen – hij is hier besproken in het lokaal, maar komt-ie ook? Twee zonsonderganggedichten van Christina Rossetti, waarvan één een eigen vertaling, zoek het origineel zelf maar op.…
Red de kinderen
Voor mij is het iets om intens droevig van te worden, zo’n kreet “Save the children”, in de handen van antisemitische complotverspreiders. Het hoort “bij ons” – een oproep tegen…
Pubrockklassieker du jour: Down At The Doctors
Smerige rock ’n roll uit de tijd dat roken nog stoer was en niet werd gezien als een ingewikkelde poging zelfmoord te plegen. Vroege Britse punkbands hadden het te druk…
Er staat niet wat er staat
Vijf dagen na het nachtbrakersdebat over de verkenners en de “Functie elders” voor Omtzigt die in de notulen genoemd werd en dankzij het ragfijn spel van Ollongren (van wie we…
Desolate countryklassieker du jour: Lost Highway
Lost Highway is geschreven door Leon Payne, niet door Hank Williams, zoals vrijwel iedereen denkt. Vreemd is dat laatste natuurlijk niet: als er iemand lost on the highway was, dan…
Reliklassieker du jour: Easter/Une Saison En Enfer
Pasen, gezien door de ogen van Arthur Rimbaud, Patti’s favoriete dichter. Frederick was de oudere broer van Rimbaud, Isabella en Vitalie zijn twee jongere zusjes. Rimbaud’s reputatie als één van…
Een winterse paashymne
Tradities zijn er om gekoesterd te worden zolang ze het koesteren waard zijn. Het is Pasen, feest van opstanding – al belooft het weer in Nederland bijna winters te zijn.…
Verrijzenis en leven
Ian Brown is niet de enige “vaccinkritische” artiest dezer dagen en ik doe liefst alsof ik van niets weet. Nou ja, het is wat makkelijker dan bijvoorbeeld Morrissey die met…
Folkklassieker du jour: Sta Op Voor Judas
Zoals elke institutionele feestdag vraagt dat om muziek, maar ook om subversieve omkering. Waar het op Goede Vrijdag officieel gaat om de executie van Jezus, aan het Gezag verraden door…
Hardrockklassieker du jour: Whole Lotta Love
Deels gejat van Willie Dixon’s You Need Love, maar dat mag de pret niet drukken. De riff is klassiek en bedacht door Page, niet door Dixon. Dit keer geen bijgevoegde…