Categorie: CULTUUR
Perfecte popsong du jour: Driver’s Seat
De enige hit voor de Britse band Sniff’n the Tears. De song dateert al uit 1973, maar werd pas in ’78 op de plaat gezet. Driver’s Seat heeft niets met…
Te veel nachten te lang
Gooi de diepte- en voor mijn part de hoogtepunten van je liefdesleven in de openbaarheid en merk dat men de onvermijdelijk tragische kant van de liefde niet wil horen. Ik…
Decadente klassieker du jour: Junkyard
De titelsong van het derde en laatste album van Nick Cave’s rumoerige verjaardagsfeestje. Na Junkyard zette de desintegratie in. Er verschenen nog twee uitstekende EP’s maar daarna hield de band…
Er komt gezelschap: Rusty Young RIP
Waarschijnlijk vond ik de lp toch bij V&D, dat ooit een goedgesorteerde platenafdeling had (de vraag nu alweer: wat is V&D?): Rose of Cimarron van Poco. Maar het kan ook…
Ik denk dat ik wel altijd van je zal blijven houden
Vandaag heb ik eigenlijk zin in motownesque Northern Soul, beter is er tenslotte eigenlijk niet. Holland-Dozier-Holland voor de Isley Brothers I guess I’ll always love you, 1966 I guess I’ll…
Punkklassieker du jour: Prayer of the Refugee
Een van de populairste ‘moderne’ punkbands, met zelfs enkele top 10 hits. Prayer of the Refugee gaat over een vluchteling in de VS die de eindjes aan elkaar probeert te…
Muziek voor Elvel
Wat zou u het ongeloofwaardigst vinden? Dat het tweede nummer in dit filmpje jarenlang “mijn” herkenningsmelodie op Radio 100 is geweest? Of dat ik familie uit Kamtsjatka heb? Pech. Het…
Ted Nugent: ‘waarom gingen we niet in lockdown wegens Covid 1 t/m 18?’
Lachen met onze favoriete rechtsgek, hardrocker Ted Nugent. Nugent, vooral bekend vanwege zijn liefde voor vuurwapens en zijn schuimbekkende tirades tegen iedereen die zijn liefde voor alles wat ‘paf’ doet…
Bluesklassieker du jour: Kansas City
De eerste hit voor het destijds (1952) piepjonge schrijversduo Jerry Leiber en Mike Stoller. Geen van beiden was ooit in Kansas City geweest, maar Big Joe Turner had hoog opgegeven…
Bluesklassieker du jour: Evil (Is Goin’On)
Geschreven door Willie Dixon en gecoverd door zo ongeveer iedereen, van Luther Allison tot Tom Jones. De klassieke versie is natuurlijk die van Howlin’ Wolf, alleen al omdat niemand zo…