Auteur: Arnold J. van der Kluft
Veel kostbaar bloed heeft 's werelds loop gestort
en menig bloem is onverhoopt verdord;
verhef u niet op jongzijn en op glans,
de knop valt af, eer zij geopend wordt.
(J.H. Leopold)
Countryklassieker du jour: There’s a heartache following me
Naar aanleiding van collega Pyts opmerking over zijn meestgeliefde tranentrekker moest ik wel bij mijzelf te rade gaan. Ik weet het nog niet. Ik heb het wel eens eerder geschreven:…
Een moordpartij in Ethiopië buiten het zicht van Nederlands nieuws
“Hoemperdepoempa naar Afrika”. De tekst kan ik niet verstaan van wat die PEGIDA-lui riepen in Apeldoorn afgelopen zondag. Het ging over Afrika, en ongetwijfeld moeten er mensen die daarvandaan komen…
Volksmuziekklassieker du jour: Guajira Guantanamera
Het lied werd oorspronkelijk voor de Cubaanse radio uitgezonden om het nieuws op te becommentariëren, door (mede-)auteur Joséito Fernández, die het gecomponeerd heeft in 1928. Dit is evenwel de eerste…
Wie niet van kapitalisme wil spreken moet ook over seksisme zwijgen
Een variatie op de bekende uitspraak van Horkheimer over het fascisme, en wat mij betreft ook te betrekken op racisme of bijvoorbeeld natuurverwoesting. En op imperialistische oorlogvoering die heel schijnheilig…
Countryklassieker du jour: The green green grass of home
Nog een lied van Johnny Darrell dat bekend is geworden door anderen. Het derde lied gezongen vanuit het perspectief van de terdoodgebrachte veroordeelde. (Je krijgt er het ontroerende My elusive…
Countryklassieker du jour: Long black veil
Er zijn enkele merkwaardige countrysongs die zijn geschreven (en dus worden gezongen) vanuit het perspectief van een dode, een ter dood veroordeelde en ter dood gebrachte. We hadden eerder Twintig…
Volksmuziekklassiekers du jour: séga’s van Roger Clency
Eigenlijk zou ik geen andere rubriek kunnen bedenken waar het volgende in ondergebracht kan worden. Het genre moet toch als volksmuziek aangeduid worden, dus we laten het zo. Steeds meer…
Maak plaats voor de homo superior
Een merkwaardig nummer van Emerson, Lake & Palmer, een groep (formatie moest je zeker in de jaren zeventig zeggen) waar ik mij maar matig in verdiep(t heb). Jeremy Bender, de…
De liefstvergeten Bowie deel 2 – Love you till Tuesday
Rhythm & blues heette intussen soul en kwam in het Verenigd Koninkrijk aan bod door de originele uitvoerenden. Men zat niet per se meer te wachten op covers. De “eigen”…
Was u ook Charlie vorig jaar?
Ik niet. Ik heb wel getreurd om de tekenaars van mijn jonge revolutionaire jaren. Maar wat valt er een jaar later toe te juichen? De hoofdredacteur van het blad: “Wat…