Auteur: Arnold J. van der Kluft
Veel kostbaar bloed heeft 's werelds loop gestort
en menig bloem is onverhoopt verdord;
verhef u niet op jongzijn en op glans,
de knop valt af, eer zij geopend wordt.
(J.H. Leopold)
Weer op weg
De lijst van “topveertigelpees van 1968” van Roel Janssen – een vervolgserie. Ik doe mijn keuze er uit. Januari White light/White heat van de in “alternatieve kringen” meest overschatte band…
Die revolutie wil ik nog steeds: 1968
“1968” heeft naar mijn weten geen Eric Hobsbawm gehad, tenzij Mark Kurlansky als zodanig gezien mag worden (en hij komt wel in de buurt). Helaas, Roel Janssen, van “de NRC”…
Vanuit mijn tarweveld
Procol Harum, inclusief de net-niet-juiste Latijnse naam, stond mij met hun Bachpersiflage A whiter shade of pale van begin af aan nogal tegen. Nadat ik bij Keith Skues heb gelezen…
No face, no name, no number
Een single van de LP van Traffic, Mr. Fantasy, die mij na vijftig jaar nog steeds weet te betoveren. I’m looking for a girl who has no face She has…
Mijn tijd om te huilen
Later in het jaar zouden de broers de LP aller tijden uitbrengen, Roots, maar dit juweel uit de zomerse dagen van ’68 was hun laatste hit in het decennium. En…
Nooit een ander
Nadat het trio Holland-Dozier-Holland in schrijfstaking was gegaan veranderde de muziek bij Motown nogal. Norman Whitfield en Barrett Strong vormden de kern van de naar de funk evoluerende sound. Zomer…
De pot op met je geprivatiseerde streekvervoer
Passagiers vragen bezorgd of je werkzaamheden iets te maken hebben met plannen de buslijn op te heffen. Dan zeg je vriendelijk dat dit niet het geval is. Waarom het van…
Blijf niet onverschillig
“1968” was ook 1968 in de VS: Lyndon Johnson zocht geen tweede termijn als president. Na de moord op Robert Kennedy was er nog één mogelijke kandidaat ter linkerzijde, Eugene…
Nou, mijn burgemeester wordt het weer niet
In de dagen dat ik met Ton van Royen (vergeefs) werkte aan een Echt Radiostation voor Amsterdam met nieuws en goede muziek vertelde hij mij dat hij de eerste gekozen…
De macht en de kuilengravers
Als ik aan “culturele hegemonie” denk, denk ik als vanzelfsprekend aan Italiaanse cineasten. Het idee van culturele hegemonie komt tenslotte uit de cel in Italië, van Gramsci, opgesloten door de…