Wat mij nog meer verbaasde dan de herverkiezing van Donald Trump in 2024, was de snelheid waarmee allerlei bedrijven en instituties voor hem op hun rug gingen liggen. Columbia University, advocatenkantoor Paul Weiss, CBS (dat vrijwillig een schadevergoeding betaalde nadat presentator George Stephanopoulos in het programma 60 minutes beweerd had dat Trump een verkrachter was, zoals vastgesteld in de rechtszaak van E. Jean Carroll). CEO’s van Apple en Microsoft haastten zich om de ring van Trump te kussen, individuen als Joe Scarborough en godbetert Bill Maher gingen lunchen in Mar-a-Lago. Jeff Bezos en de (eveneens miljardair zijnde) Patrick Soon-Shiong vertelden de kranten die ze bezaten (respectievelijk de Washington Post en LA Times) trouwens nog vóór de verkiezingg al dat ze geen endorsement van de Democratische partij mochten publiceren. Die zagen de bui blijkbaar hangen.
De gisteren overleden Lindsey Graham had die tournure al in 2017 gemaakt, nadat Trump voor de eerste keer tot president gekozen was. Hij was niet de enige, maar wel een van de eerste en meest opvallende windvanen. Hij was immers een van de scherpste critici van Trump geweest, als Republikein nota bene. Hij noemde hem een race-baiting bigot, maar leek die scherpe houding dus slechts gehad te hebben omdat het heel lang voor de meeste mensen heel onwaarschijnlijk leek dat Trump de verkiezingen zou winnen. In het algemeen had hij tot dan toe een niet heel ongunstig imago als een enigszins onafhankelijk denkende figuur.
Michael Fanone, bekend voormalig agent van de Metropolitan Police die bij de aanval op het Kapitool op 6 januari 2021 bijna het leven liet ten gevolge van een hartaanval, had ook nog iets te zeggen over Graham:
Al met al blijft het een heel opvallende draai die Graham gemaakt heeft, van een van Trumps felste critici naar een van diens meest loyale sycofanten. Zou het puur opportunisme zijn geweest, of wist Trump iets over hem? Eén van de weinige talenten die Trump heeft is immers dat hij manieren weet te vinden om mensen onder druk te zetten. Hij veracht types als Graham ten diepste, maar doet tegelijkertijd niets liever dan mensen als hem om hem heen verzamelen. Mensen zoals ook JD Vance (“Trump is de nieuwe Hitler”) en Marco Rubio (hij is het die beweerde dat Trump kleine handen had en dat dat dan waarschijnlijk ook het geval zou zijn met een zeker ander lichaamsdeel), die hij dan later naar zijn pijpen kan doen dansen en vooral ook vernederen, zijn favoriete hobby immers.
Ik vraag me af of Graham door iemand gemist zal worden.
(Foto: By US Senate Photo Office – https://www.lgraham.senate.gov/public/_cache/files/0efe32b3-7253-4989-9d29-68cda7ff61ed/u.s.-senator-lindsey-graham-photogallery.jpg, Public Domain, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=86456880)
