The Ballad of Reading Gaol (Each man Kills The Thing He Loves)

The Ballad of Reading Gaol is een lang gedicht van Oscar Wilde, dat voor het eerst werd gepubliceerd in 1898 onder het pseudoniem “C.3.3.“ — het celnummer van Wilde in Reading Jail.

Het gedicht werd geïnspireerd door Wilde’s gevangenschap na zijn veroordeling wegens “grove onfatsoenlijkheid” (homoseksualiteit). Het gedicht refereert aan de executie van een medegevangene, Charles Thomas Wooldridge, die zijn vrouw had vermoord. Wilde gebruikt Wooldridge’s zaak om de reflecteren op schuld en menselijk lijden.

Door de veroordeling ging Wilde failliet en werd hij uit de ouderlijke macht ontzet. Zijn laatste jaren bracht hij in relatieve armoede door in Frankrijk, waar hij op 46-jarige leeftijd overleed aan een hersenvliesontsteking.

De beroemde passage Yet each man kills the thing he loves/By each let this be heard/Some do it with a bitter look/Some with a flattering word/The coward does it with a kiss/The brave man with a sword! werd in 1989 door Gavin Friday (Virgin Prunes) en Maurice Seezer op muziek gezet. Niet slecht, maar eigenlijk moet je natuurlijk het hele gedicht lezen. Hier te vinden.

Yet each man kills the thing he loves
by each let this be heard,
some do it with a bitter look,
some with a flattering word,
the coward does it with a kiss,
the brave man with a sword!
Some kill their love when they are young
and some when they are old;
some strangle with the hands of lust,
some with the hands of gold:
the kindest use a knife, because
the dead so soon grow cold.
Some love too little, some too long,
some sell, and others buy;
some do the deed with many tears,
and some without a sigh:
for each man kills the thing he loves,
Yet each man does not die.

 

Uitgelichte afbeelding: Door Napoleon Sarony – Library of Congress, Publiek domein, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=4582554