Na München gisteren snapt iedereen het langzamerhand wel: Europa moet meer als geheel optreden. Oké: doen we!
Jaja. Even vergeten hoe het liep met de Europese referenda? Maar, maar: de noodzaak is ook glashelder. Wij in NL lijken of schijnen steeds minder aantrekkelijk te worden voor nieuwe bedrijven. Zeker uit het buitenland – zo zijn Shell en Unilever naar Londen vertrokken. Maar ik lees ook dat er in het havengebied van A’dam een gigantisch datacenter bijkomt – ter waarde van 1 miljard, oftewel 1.000 miljoen. Jazeker, 1 miljard, opgebracht door de mij verder onbekende Pure DC uit de VS, voor Microsoft. het worden drie torens van 85 m hoog. Ik heb nog nooit gehoord van een investering van 1 miljard , overigens.
Maar het punt is dat geen ondernemer zit te wachten op 2 jaar ziektewet, en allerlei vergelijkbare dwangmaatregelen in dit Staphorst van Europa. Zoiets bestaat dan ook in de landen om ons heen niet – al weet je het met de Franse regels nooit, die zijn soms nog bizarder dan de onze. Je kunt je daar bijvoorbeeld niet op een woonadres inschrijven dat geen EDF/GDF aansluiting heeft (elektra en gas). Je hoor, ga maar lekker procederen, ik spreek je over tien jaar en € 50.000 minder wel.
Even over naar Rembrandt, de bekendste Leienaar. Die voelde dat-ie daar weg moest, alle grote jongens zaten in Amsterdam. Dus hij keurig aangekomen, wilde een schilderijenwinkel starten – hoho, mannetje, dat gaat zo maar niet. Ben jij hier wel geboren? Ehhh – nee meneer. Dan ga jij maar eerst als leerling aanklooien en dan spreken we je over drie jaar wel. Leienaar! Pfff!
Dat bestaat dus niet meer. Amsterdam en Leiden, Maastricht en Groningen: in principe gelden daar dezelfde regels, want: één land, één natie, één volkslied, één paspoort. Nu de rest van de EU nog. Dat wordt een gigantische klus – of het gaat lukken, nu ook Schengen feitelijk alweer is afgeschaft? Zie het artikel op Wikipedia.
Even resumeren: het referendum over de Europese grondwet faalde volledig in 2005. Valéry Giscard d’Estaing, de Franse president, wilde graag, net als de toen bekende Romano Prodi, de Italiaanse voorzitter van de Eurocommissie. (Giorgia Meloni, van 1977, was toen in 2004 pas 27… maar al wel lid van een neofascistische organisatie. Ze is op 15 januari jarig).
In ieder geval: elke weldenkende Europese politicus was het ermee eens, zoals Simone Veil. Of de Duitse bondskanselier Gerhard Schröder – de Bondsdag stemde vóór met 569 tegen 23 stemmen. Maar juist NL en Fr verwierpen het – hoewel toenmalig Frans president Chirac het ook geheel met Schröder eens was.
Ik begin weer te grommen en te tandenknarsen als ik denk aan de Brexit in 2020, na 47 jaar (!!! en nog eens !!!) dat het UK lid van de EU was geweest.
Nu krijgen we de rekening van de VS – gelukkig maar, het werd tijd. Maar één grondwet? Laat staan één taal zoals de VS (hoewel Spaans daar echt een tweede taal is)? Maar goed: toch proberen maar. Joris Luyendijk is er trouwens ook voor.
– Uitgelichte afbeelding: Door Rembrandt – www.rijksmuseum.nl : Home, Publiek domein, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=37634686
