Tag: (NORTHERN) SOULKLASSIEKER DU JOUR
Dipdipdipdip I got rhythm…
In deze zomerse lentedagen heb ik even geen zin heel cultureel correct naar originele(re) versies te zoeken. Dit is de eerste mij bekende, The Happenings, 1967. Dipdipdipdip… Witte doowop van…
You should not diss refugees #NvdV17
[CLEF:] We used to be number 10 Now we’re permanent one, In the battle lost my finger, Mic became my arm Pistol nozzle hits your nasal, blood becomes lukewarm Tell…
Kom hierlangs voor de Nacht van de Vluchteling #NvdV17
Min of meer moreel verplicht in ieder geval aanwezig te zijn in zekere Amsterdamse kerk voor de Nacht van de Vluchteling had ik bij voorbaat tegen de (bevriende) voorgangster gezegd…
Soulklassieker du jour: I Believe To My Soul
Sublieme, seculiere gospel van Ray Charles. De song is door een heel leger artiesten gecoverd – waaronder de Nederlandse Maskers – maar er is er maar één die in de…
Dansvloerkraker du jour: Rainforest
Een crossover van de Northern floor naar de “gangbare” dansvloer, of andersom. Uit die vermaledijde jaren zeventig, toen het er eigenlijk niet zoveel meer toe deed, en toen je nog…
Een lied over bedrog, maar van wie?
Je zou denken dat dit een lied is over het vreemdgaan van de ander, en nu lees ik in de tekst bij deze video dat het opgedragen is aan de…
Soulklassieker du jour: St. James Infirmary
Een oude Engelse folksong, waarvan de oorsprong mogelijk teruggaat tot de vroege 18e eeuw. De song verwijst waarschijnlijk naar de ziekenafdeling van het St. James Workhouse in Londen. De bekendste…
Soulklassieker du jour: Freedom Train
James Carr beschikte over één van de mooiste en meest expressieve stemmen uit de geschiedenis van de populaire muziek. In 1966 brak hij door met “You got my mind messed…
Soulklassieker du jour: I’ve been lonely for so long
Massa’s vreugdeloos kijkende boeren, verwonderde toeristen die meedoen (of “expats”), allemaal met blikje of plastic glas uilezeik bij de hand. Naar. Ooit waren er volop straatfeesten, regelmatig, maar er werd…
Het gaat om de beweging
Achach, dit nummer is door witte molens gehaald en een stuk gekuist. Eerst de oorspronkelijke versie van The Swallows, 1951. Let zelf op de tekst, ik ga die witgewassen woorden…