Zo zal het gaan – helemaal vanuit Shanghai – ehhh Beijing naar Teheran. ’t Is even zoeken welk nummer je nou moet hebben, maar dat lukt anders wel vanuit de Chinese ambassade in Iran. Cosco – Chinese Ocean Shipping Company – is de grootste Chinese (staats)rederij met zo’n 1.400 schepen en een totaal van 115 miljoen ton – dus daarmee ook ter wereld.
De meeste schepen zijn 300 tot 400 m lang – dat is drie tot vier voetbalvelden. Jaja, dames, het is even slikken maar zo is ’t nu eenmaal.
Cosco is weliswaar geduldig, zoals alle Chinezen ouder dan 3 dagen, maar wil nu na twee volle weken wachten in de Golf toch wel effe horen wanneer het weer gaat moeven… Overigens is het goed om bij aanvallen op liggende tankers in de Golf even bij te houden welke daarvan Chinees zijn (of Russisch)… Drie keer raden! Precies!
Daarnaast is de Chinese regering uiteraard ook niet helemaal blij met de gestoorde en gevaarlijke grillen en grappen van de lelijke oranje schreeuwer in het Witte Huis. Ik zeg ‘niet helemaal’ omdat de Chinezen er op zich niet tegen zijn dat de twee beruchtste ruziezoekers in de klas elkaar nou ’s te lijf gaan… da’s rust voor de rest. Laat staan dat Iran ooit DE BOM zou krijgen – ja hallo!
Goed, dus het wachten is op Cosco en uit Europa als grootste Maersk, maar of voor hen deuren in Teheran opengaan… ik betwijfel ’t sterk. De aya’s zijn nogal ehhh… eenkennig. En Maersk zit in topland Denemarken.
In de media vind je weinig over Cosco (niet te verwarren met de supermarktketen CosTco uit de VS). De NY Times doet wat, de Duitsers niks, de Britten iets, alleen Marcia Luyten in de Volkskrant op 2 maart – sindsdien stilte.
Nu kun je als Cosco in Shanghai of Beijing bellen tot je rood, wit of blauw ziet – die nemen niet eens op voor een ‘journalist’ uit Nederland – een land dat toch al niet lekker ligt in China, vanwege Nexperia, inderdaad.
Nou: als er tankers de Golf uit mogen, gok ik erop dat vooral de thuishavens Shanghai en Hongkong dit goed zal doen in die bocht van Hormuz.
O, zalige dagen toen ik 18 was en mocht aanschuiven bij de echte financiële redactie van de Volkskrant. Eén van mijn eerste taken was de scheepsberichten: drie keer in de week in de krant. Een lijstje van 30 of zo Nederlandse vrachtschepen, met daarbij de datum waarop zij in een volgende haven met postkantoor binnenliepen. Daar kon het thuisfront dan zijn luchtpost heen sturen, poste restante.
Hallo – gaat het nog? Poste restante is een brief aan een postkantoor, die ‘m dan bewaart voor de geadresseerde. Zo leerde ik heel snel dat Basra aan de Golf ligt en dat het SS Veendam daar op 20 maart aankwam, uit Kaapstad bijvoorbeeld. Het vaarvirus had mij toen al te pakken en ik had de zomer ervoor als ‘jongen civiele dienst’ op het SS Rotterdam gevaren – lijnvaart naar NY en terug.
Zo ging dat, en dat ging prima. ‘Poste restante’ bestaat overigens nog steeds.
- Uitgelichte afbeelding: Door Juergen Lehle – Eigen werk, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=1695153
