Ik miste het antwoord op die vraag in vrijwel alle media.De 87-jarige Maricarmen Abascal Martín betaalde de afgelopen tien jaar een basale, relatief lage huur van rond € 500 voor haar appartement in de chique wijk Retiro in Madrid. Zij werd er opeens uitgegooid in september 2026 na een huurverhoging tot € 2.650 – vooral door de servicekosten – en werd zo het symbool van de Spaanse wooncrisis door een extreme huurverhoging.
Maricarmen had daarvoor een zogeheten renta antigua-contract (een historisch, beschermd huurcontract uit 1956). Ze verklaarde zij dat ze vorig jaar € 440 betaalde en in 2026 ongeveer € 480 per maand. De verhuurder is het investeringsbedrijf Urbagestión en dat specificeerde destijds dat de kale huur officieel € 204 bedroeg, aangevuld met circa € 230 aan vaste servicekosten voor onder andere de verwarming en het water
De geëiste huurverhoging van 2026: nadat de huisbaas het contract juridisch ontbonden wist te krijgen, eisten zij plotseling een extreme verhoging van 275%. De huur zou per maand stijgen naar € 2.650 (later verlaagd naar een aanbod van € 1.650). Omdat haar pensioen slechts € 1.450 bedroeg, kon zij dit onmogelijk betalen en werd zij op 23 september 2026 uit haar woning gezet.
En nu? Na massale landelijke protesten en politieke druk kwam er op het nippertje een schikking. Er is een nieuw contract getekend voor 8 jaar waarbij haar huur niet meer dan 30% van haar inkomen mag bedragen. Ze keert nu terug naar haar woning voor een vaste huur van ongeveer € 500 per maand.
Nog even dit: hoe kon de huisbaas het contract juridisch laten ontbinden?
De huisbaas Urbagestión kon het contract van Maricarmen juridisch laten ontbinden via een technische maas in de Spaanse huurwet, uiteindelijk door het Spaanse Hooggerechtshof (Tribunal Supremo) in het voordeel van de verhuurder bevestigd.
Het oorspronkelijke huurcontract werd in 1956 getekend door de vader van Maricarmen onder het toenmalige regime van Franco (??). Dit soort contracten (renta antigua) bood extreme huurbescherming: de huurprijs bleef laag en het contract werd levenslang automatisch verlengd.
In 1994 voerde Spanje echter een nieuwe huurwet in (de Ley de Arrendamientos Urbanos of LAU). de wet stelde paal en perk aan deze oneindige contracten en bepaalde dat een contract van vóór 1985 maximaal twee keer mag worden overgedragen aan erfgenamen. Na de tweede overdracht zou de extra huurbescherming na twee jaar vervallen. En dat was formeel het geval.
Hoewel de wettelijke termijn volgens de verhuurder al in 2007 was verlopen, lieten de toenmalige eigenaren Maricarmen nog jarenlang wonen tegen de oude huur. Juridisch heet dit een ‘stilzwijgende verlenging’ (tácita reconducción). [1]
Maar in n 2018 werd het gebouw verkocht aan Urbagestión, en die zagen direct de juridische zwakte in haar positie. In maart 2020 startte de firma een rechtszaak
De wet van 1994 kent één belangrijke uitzondering: als de tweede erfgenaam een arbeidsongeschiktheid of handicap van 65% of meer heeft, behoudt diegene wél levenslange huurbescherming.
Hoewel Maricarmen 87 was, in een rolstoel zat en een officiële handicap had, bleek die maar 50%. Bingo!
Het drama rond Maricarmen leidde in Spanje tot een enorme en prachtige politieke aardverschuiving. Het ziet ernaar uit dat er wel een wettelijke verbetering zal komen, zeker na de aangekondigde verkiezingen. Maricarmen is gelukkig weer terug – dat zij geen hartverzakking heeft gehad…
Maricarmen Abascal betaalt nu € 500 per maand.
En hoe zit het nu dan officieel? Haar nieuwe contract bepaalt dat haar huurprijs wettelijk begrensd is op maximaal 30% van haar netto-inkomen. Dat contract loopt 8 jaar. (Ik hoop maar dat zij voor 2034 al euthanasie heeft gereserveerd)…De gemeentelijke huisvestingsdienst van Madrid (EMVS) onderhandelde namens haar. De gemeente functioneert nu als een soort garantsteller om de verhuurder juridische zekerheid te bieden, terwijl Maricarmen beschermd blijft tegen marktwerking.
En die idiote servicekosten, die kennelijk net als hier zonder slag of stoot omhoog kunnen? Dat moet in principe ook wel, ik erken het ruiterlijk, want de energiekosten stijgen in Spanje ook… Maar in tegenstelling tot wat bij reguliere huur gebeurt – waar huisbazen energiekosten direct doorberekenen aan de huurder – is er bij de schikking voor Maricarmen eind september 2026 een absoluut totaalplafond gekozen. Die € 500 is all-in. Nou de rest nog…
