‘Ik wil niet Trumpen’ en de zelfcensuur

‘Ik wíl niet Trumpen, ik mág niet Trumpen, Trumpen is onze regel niet, schrijvers en columno’s Trumpen niet.’ Op de wijs van ‘Begijntje mag niet dansen’. Dit gaat over ZELFcensuur.

Dat lijkt me als journalist de ergste en vooral geniepigste vorm van censuur. Die ziekte kan namelijk onzichtbaar dodelijk zijn voor de persvrijheid. Ik ben aan de persvrijheid vastgeklonken door mijn lidmaatschap van de NVJ. Overigens houdt die PersVrijheid ook in: de vrijheid om nieuws te verzamelen.

Nou hoor ik daar net op de radio dat The NY Times en The Washington Post allebei enkele uren van tevoren (hoe veel dan? Ik kom er niet achter) van de VS-regering te horen kregen dat er een aanval op Venezuela aankwam… en dat ze vanwege ‘het belang van de militairen’ dit nieuws  NIET hebben gepubliceerd… omdat dan de tegenstander te vroeg op de hoogte zou raken… (O ja: de doden in Venezuela tellen niet?) Effe checken dan maar. Momentje.

We zijn een uur verder. De WPost blijkt Trump gisteren te prijzen voor het afzetten van Maduro, met wat mitsen en maren. En het bericht over de zelfcensuur is van Semafor.com.

Ik kan het niet bevestigd krijgen op de NYT- of WashP-sites. Ik geloof het wel, zeker wat de WashP betreft, die tegenwoordig eigendom is van Jeff Bezos, en dat is uiteraard géén goed nieuws.

Toch heeft Bezos jaren geleden de mediakritiek door Trump “gevaarlijk” genoemd als een aanval op de persvrijheid. De krant heeft de laatste jaren haar openlijke steun aan Democratische kandidaten gestaakt om neutraler over te komen, wat door critici is geïnterpreteerd als een poging om de relatie met Trump te verbeteren.

In 2025 greep Bezos in bij de WPost, schafte politieke steunbetuigingen (endorsements) af en de opiniepagina’s beperkte tot thema’s als “persoonlijke vrijheid en vrije markten”. Critici zoals voormalig hoofdredacteur Marty Baron, noemden deze koerswijziging juist een “gevaarlijke knieval” voor Trump. Ik schaam me voor die krant.

Er volgde een uittocht – dit is wat Google AI oplepelt – de meesten ken ik niet, behalve die Ruth Marcus:
David Shipley, Hoofd Opinieredactie- februari 2025
Ruth Marcus, Associate Editor (= adj. hoofdred.) & columnist) – maart 2025 (na 40 jr dienst). Stapte op toen de directie een kritische column van haar weigerde over Bezos’ bemoeizucht.
Eugene Robinson (Columnist): Pulitzerprijs-winnaar – april 2025
Jonathan Capehart (columnist en redactielid) – verm. juli 2025 (net als de vier hierna)
Catherine Rampell (economiecolumnist)
David von Drehle en Molly Roberts (columnisten)
Dan Balz (politiek verslaggever)
Glenn Kessler (hoofd Fact Checker).

Tsja: ‘uittocht’ is nogal een term. Voor alle duidelijkheid:

Vaste journalisten  per krant

Krant

Vaste
journalisten

The New York Times ~2.000
The Washington Post ~1.000
Frankf. Allgem.  Zeit. 300
NRC 200 – 250
de Volkskrant  200 – 250

 

– Uitrgelichte afbeelding: By ajay_suresh – The Washington Post Headquarters, CC BY 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=150222446