Het is opnieuw duidelijk geworden dat Trump en Poetin een duurzame relatie hebben. Het is niet alleen maar zoals Hitler en Stalin in augustus 1939, dat ze een gezamenlijk kortetermijnplan hebben, die samen Oost-Europa onder elkaar wilden verdelen. Maar ze hebben echt een ideologische band. Trumps voorganger Joe Biden meende nog dat de grote strijd in de wereld zich voltrok tussen democratie en autocratie, maar Donald en Vladimir zijn dat in hun ogen kinderlijke stadium al lang voorbij. De scheidslijn loopt, volgens deze autocraten die democratie niet het bespreken waard vinden, tussen woke en niet-woke. Dat is het fundament onder hun vriendschap.
AMERIKANEN VERTEGENWOORDIGEN RUSLAND
WOKE en NIET-WOKE zijn flexibele begrippen, Je zou zelfs kunnen zeggen dat de VS veel meer woke is dan Europa, omdat de verschillende culturen (zoals Indianen, zwarten en latino’s plus al die Europese immigranten) dieper geworteld zijn dan in Europa, waar de immigratiestroom een fenomeen is dat zich beperkt tot de laatste halve eeuw. Woke is een onvast omlijnd begrip en daarom is de vriendschap tussen de twee schreeuwlelijkerds, die anderen uitschelden voor ‘varkens’, niet vrij van glibberigheid. Maar toch, ze hebben er beiden belang bij deze gedeelde overtuiging in stand te houden en dus komen zij steeds weer tot elkaar. Door de hypnotiserende machtsovermacht in hun landen kunnen Poetin en Trump eenvoudigweg verklaren dat Europa bij uitstek woke is en dan is dat voor hun aanhangers de heilige waarheid.
Het is dit gemeenschappelijke geloof dat de regeringen van de VS en Rusland verbindt en het wekt de indruk dat zolang deze beide leiders leven hun Anti-Woke Pact stand houdt. Natuurlijk zijn er wel tactische meningsverschillen, maar toch schuilt er daarom een zekere logica in het barre feit dat de Amerikaanse onderhandelaars Steve Witkoff en Jared Kushner in de onderhandelingen met Europa en Oekraïne het Russische standpunt vertegenwoordigen.
Wie had gedacht dat het zover kon komen? Ik denk vooral Vladimir Poetin en zijn geheime dienst, toen zij, al lang geleden, hun best deden om Trump in het Witte Huis te krijgen.
KAN OEKRAÏNE NOG WINNEN?
Oekraïne staat tegenover een loodzware diplomatieke en militaire druk van de twee supermachten. Trump dreigt regelmatig zijn militaire inlichtingen en wapenverkoop aan het bedreigde land stop te zeggen, als Zelensky niet instemt met zijn ‘vredesvoorstellen’. Wat ook verklaart waarom Zelensky soms verbazend ver met hem meedenkt. Terwijl de Oekraïense president hardnekkig weigert land af te staan, maar eventueel wel bereid is om midden in de oorlog verkiezingen te gaan houden en onder voorwaarden af te zien van het NAVO-lidmaatschap. Schadelijke concessies die Trump en Poetin hem willen afdwingen, maar nog niet ver genoeg gaan om hen tevreden te stellen, omdat ze het gewenste resultaat niet garanderen: dat Oekraïne de oorlog verliest.
Heeft een land dat zóveel over zich heen krijgt überhaupt nog wel kansen om zich staande te houden, laat staan om, zoals Zelensky hoopt, uiteindelijk toch zijn geschonden territorium te herwinnen?
Toch is het duidelijk dat de economische dip in Rusland Poetins oor bijt. De inflatie is gestegen tot 25 procent. Voor het kanonnenvoer is minder geld beschikbaar. Soldaten die in Nizjni Novgorod een jaar geleden bij het afsluiten van een contract voor de Speciale militaire Operatie sloten nog een bonus kregen van bijna drie miljoen roebel, namelijk 33.000 euro. Nu krijgen zij nog slechts een bonus van anderhalf miljoen roebel, oftewel 16.000 euro. Een halvering. Ook de schadeloosstelling voor een gesneuvelde soldaat voor de achtergebleven familie is gehalveerd. En dat terwijl Poetin elke maand 25.0000 nieuwe soldaten moet contracteren om de uitgeschakelde op te vangen. Deze gegevens speurde ik op in het voortreffelijke Duitse nieuwsmedium “Merkur” en ik zag het in andere media bevestigd. Dat zijn belangrijke veranderingen, die Russische mannen nog minder happig maken om zo’n contract af te sluiten. Geld is voor hen een belangrijker stimulans om naar het front te gaan dan overtuiging.
En juist in dat opzicht blijft Oekraïne sterker. Driekwart van de bevolking, blijkt uit enquêtes, is tegen het opgeven van land en steunt de strijd – uit overtuiging. Nog steeds zie ik het Oekraïense moreel als een winnende kracht, die verklaart dat het front ook na bijna vier jaar tegen een Russische overmacht over het algemeen knap stand houdt. Op de langere duur zou dat sterkere moreel Oekraïne toch nog in staat kunnen stellen om het bezette territorium te bevrijden. Vooral als de Russische oorlogseconomie knakt.
Maar dat is speculatief, want tegelijk is het ook zo dat Oekraïne de laatste maanden beduidend minder wapens en geld heeft ontvangen. De Europese defensieindustrie komt wel op, maar blijft duidelijk achter bij de Oekraïense behoefte. De Russen blijven als gekken mikken op de Oekraïense energieinstallaties. De schade daaraan is steeds moeilijker te herstellen.
DE RUSSISCHE SCHAT
Hoe zit het nu met de Europese verdediging als de Amerikanen zich gaan terugtrekken uit ons werelddeel? Dan moeten de ongeveer 100.000 Amerikaanse militairen worden vervangen door Europese, wat best mogelijk is als de plannen voor militaire dienstplicht in verschillende landen doorgaan. Volgens ingewijden kan het Oekraïense Deltasysteem grote militaire operaties aansturen en Europese satellieten voor positiebepaling, grondwaarneming en communicatie. Nucleaire afschrikking, ons zwakke punt, moet dan vervangen worden door Franse en Britse atomaire afschrikking. Het kan allemaal, als er maar consequent aan gewerkt wordt. Maar het allerzwakste punt van Europa zijn de fascistische partijen die de militaire opbouw van Europa saboteren en in de weg staan. Door desinformatie en misschien zelfs regeringsovernames in belangrijke landen.
De propaganda van deze partijen profiteert van de onvermijdelijke bezuinigingen, om stemming te maken tegen de kostbare militaire verdediging van Europa Ook daarom is de beschikbaarstelling van de bevroren Russische schat aan het geteisterde Oekraïne nu het springende punt.
Wie geeft Zelensky niet gelijk dat Rusland voor de kosten van het herstel van de oorlogsschade moet opdraaien? Vooral de angst voor het Anti-Woke Pact schept aarzelingen. Poetin dreigt en Trump geeft het geld liever uit aan Amerikaans-Russische deals waarmee hij zelf geld verdient.
Zal de Europese Raad een positief antwoord geven, waardoor we met het Russische kapitaal Oekraïne kunnen helpen?
Het antwoord is er inmiddels. Het geld dat Oekraïne nodig heeft voor het volgend jaar komt niet direct uit de Russische schat. Maar die schat blijft wel onder controle van de EU en wordt pas aan Rusland teruggeven als het, na een vredesakkoord, zoals het hoort de nodige herstelbetalingen op zich neemt… “Oekraïne hoeft de lening pas terug te betalen als Rusland dat heeft gedaan”, concludeert Friedrich Merz, de Duitse bondskanselier.
De Russische schat blijft dus een wapen van de EU tegen Rusland.
Zal dat wapen in de nabije toekomst gebruikt worden, of is misschien de dreiging ermee sterker dan het gebruik ervan?
Wordt spoedig vervolgd!
– Uitgelichte afbeelding: https://nypost.com/2025/02/20/opinion/putin-is-the-dictator-and-9-other-ukraine-russia-war-truths-we-ignore-at-our-peril/
