Op verzoek van een medesporter stond in de zaal vanmiddag Marie Laforêt op. Ik ben niet thuis in haar oeuvre, maar de tekst van dit nummer kwam me wel heel bekend voor. Akelig lachje van hem.
Chérie rentre il est grand temps
Ton mari est très souffrant
Mon mari est très souffrant
Qu’il prenne un médicament
Viens mon cher Frantz encore une danse
Je rejoindrai mon vieux mari après
Viens mon cher Frantz encore une danse
Je rejoindrai mon vieux mari après
Chérie rentre, rentre chez toi
Ton mari est presque froid
Mon mari est presque froid
Qu’on lui brûle un feu de joie
Viens mon cher Frantz encore une danse
Je rejoindrai mon vieux mari après
Viens mon cher Frantz encore une danse
Je rejoindrai mon vieux mari après
Chérie rentre, tu dois rentrer
Ton mari est décédé
Mon mari est décédé
Y a plus rien qui puisse l’aider
Viens mon cher Frantz encore une danse
Je rejoindrai mon vieux mari après
Viens mon cher Frantz encore une danse
Je rejoindrai mon vieux mari après
Chérie rentre en ce moment
On doit lire son testament
Que dis–tu en ce moment
On doit lire son testament
Non non mon cher Frantz plus une seule danse
Je vais courir pleurer mon vieux mari
Non non mon cher Frantz plus une seule danse
Je vais courir pleurer mon vieux mari
Frantz, Guy Béart & Marie Laforêt
Het is allesbehalve een favoriet van mij, al was het maar om de akelige tekst. Ik ken het van het Palestijns/Israëlische duo Ofarim. Ik verstond altijd “friends” maar het is dus één eigennaam, Franz. De wijs is totaal anders.
Darling, go home, your husband is ill
Is he ill? Let them give him a pill
Oh, come my dear Franz, just one more dance
Then I’ll go home to my poor old man
Then I’ll go home to my poor old man
Darling, go home, your husband is worse
Is he worse? Well I am no nurse
Oh, come my dear Franz, just one more dance
Then I’ll go home to my poor old man
Then I’ll go home to my poor old man
Darling, go home, your husband is dead
Is he dead? There’s no more to be said
Oh, come my dear Franz, just one more dance
Then I’ll go home to my poor old man
Then I’ll go home to my poor old man
Darling, go home, the will’s to be read
What’s that you said?
I said the will’s to be read
Oh, no, no, my dear Franz, this is no time to dance
I must go weep for my poor old man
I must go weep for my poor old man
One more dance, Esther & Abi Ofarim.
Na het succes van het gruwelijke Cinderella Rockefella hebben ze dit nummer opnieuw opgenomen, nu met orkest in plaats van het folky gitaarspel eerder – de hit in Nederland 1963/64, deze versie in het VK 1968.
Maar van wie is het nou eigenlijk? Het net biedt uitkomst. In deze originele versie is er weer dat akelige lachje.
Charles Colman & Miriam Makeba. Makeba’s debuut uit 1960
Een waardiger versie, maar ja, wat wil je met die tekst, Makeba deze keer met Harry Belafonte, ook 1960.
Een raadsel waar ik eigenlijk niet mee zat opgelost na ruim zestig jaar…
– Uitgelichte afbeelding: By Ron Kroon / Anefo – http://proxy.handle.net/10648/ab38e
0b0-d0b4-102d-bcf8-003048976d84, CC0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=66514911
