Categorie: CULTUUR
João Gilberto RIP
Het is bijna onmogelijk dat u niet ten minste één nummer, bekend gemaakt door João Gilberto, kent. Desafinado, Samba de uma nota só, The girl from Ipanema, ga maar door.…
Perfecte popsong du jour: The Tears Of A Clown
De muziek van The Tears of a Clown is van de hand van Stevie Wonder en Motown-producer Hank Cosby. Cosby vroeg Robinson er een passende tekst bij te verzinnen. Omdat…
Perfecte popsong du jour: I’ll cry instead
De Beatles zijn ongetwijfeld groothandelaren in perfecte popsongs, maar originele plaatopnamen zijn moeilijk te vinden op filmpjes. Maar omdat we Tony Hall gedenken kunnen we en de Beatles en een…
I will survive: Tony Hall RIP
Tony Hall was een deejay op Luxemburg die tot je sprak over de muziek en liet blijken wat hij goed vond. En hij ontdekte talent voor Groot-Brittannië en de wereld,…
Perfecte popsong du jour: It’s Too Late
Volgens Robert Christgau de meest volwassen song ooit over het verbreken van een relatie: “-if there’s a truer song about breaking up than “It’s Too Late,” the world (or at…
Perfecte popsong du jour: Running round in circles
The Ivy League was meer een merknaam voor de drievoudige harmonieën die het wisselende trio neerzette dan een “groep”. Maar in welke samenstelling ook hebben ze perfecte popsongs op hun…
Perfecte popsong du jour: Smoke Gets In Your Eyes
Geschreven in 1933 door Jerome Kern en Otto Harbach voor de musical Roberta. Op Broadway werd het lied gezonden door Tamara Drasin. De song werd in oktober 1933 voor het…
Verdeeld door de geschiedenis, verzoend in eensgezindheid
Billy Bragg heeft de Red flag opnieuw getoonzet, de Internationale van een aangepast Engelse tekst voorzien en in 2007 heeft hij zich aan de Ode an die Freude uit de…
Soulklassieker du jour: War
De ultieme anti-oorlogssong, geschreven door Norman Whitfield en Barrett Strong voor Motown. War werd het eerst opgenomen door The Temptations, maar Motown durfde de song niet op single uit te…
Perfecte popsong du jour: Waterloo sunset
Het oversentimentele Dorp van Wim Sonneveld is al in 1965 geschreven. Toen kon het nog net, “de dorpsjeugd klit wat bij elkaar / in minirok en Beatlehaar” – hoewel, had…