7 Oktober, een tweezijdige tragedie

De aanval van Hamas had nooit plaats mogen vinden. Het was geen militaire aanval immers (die wellicht makkelijker te billijken zou zijn geweest) maar een massale moordaanslag op onschuldige burgers

Maar de reactie was van tevoren (enigszins) bekend, denk ik zo, en dat mag zowel de Israelische regering als Hamas kwalijk genomen worden.

Hamas nam (wellicht bewust, om politieke redenen) het risico van grote aantallen Palestijnse slachtoffers, maar Israel nam dat risico ook heel graag aan: “Ja sorry nu kunnen we niet anders dan tienduizenden Palestijnen doden en hun leven in Gaza onmogelijk maken. Daar kunnen we echt helemaal niks aan doen hoor, moet nu eenmaal. Wat vervelend nu toch”

Hamas’ aanval was misdadig en compleet onnodig, maar ook Israels reactie was dat. Zeker, Israel moest en mocht reageren, maar niet op de manier waarop en de mate waarin het dat deed. Er werden 1200 Israeliërs vermoord. Dat is zonder meer verschrikkelijk. Maar mochten er daarom in de volgende jaren 70.000+ Palestijnen worden gedood als ‘collateral damage’?

Zeker, herdenk 7 oktober. Maar als een tragedie van niet alleen Israel.

(Foto: Door WAFA (Q2915969) in contract with a local company (APAimages)‏‏ – Correspondence with Wiki Palestine (Q117834684)‏‏, Publiek domein, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=138775621)