Uit je huis gezet worden – dus lichamelijk, met dwang, is één van de meest stressende voorvallen in een mensenleven. Het is mij één maal gebeurd – en ik kreeg er een acute hartkwaal van – die ik nu, NEGEN JAAR LATER, nog heb en die nooit meer weggaat.
Ook daarom leef ik volkomen mee met Maricarmen, de vrouw van 87 uit Madrid die haar nieuwe extreem hoge huur niet kon betalen. Die uit haar huis werd gesleept door twee ziekenbroeders, en twee dagen daarna in het ziekenhuis stierf.
Omdat ik het zelf gevoeld heb – en soms nog voel plus dagelijks vijf pillen slik, mijn bloeddruk bekijk en jaarlijks naar de cardio moet, kan ik maar één ding zeggen, schrijven, roepen: breng die verhuurders voor de rechter. Hun daad heeft haar dood veroorzaakt. Ik snap volkomen dat zij dat niet bedoeld hadden – maar zi hadden evenmin enige rekening gehouden met de omstandigheden van Maricarmen.
Wonen is goddomme EEN RECHT!
Ik zal een kopie van dit bericht sturen aan Spaanse parlementsleden en wat media en wil graag als getuige optreden. Maar ik ben tegelijkertijd erg blij met dit moment. Door Maricarmens dood is dit NU een super-zaak, en ik zag in het nieuws dat de menigte voor haar woning al borden toont met ‘Asesino!’ erop. Helemaal als zo’n directeur van dat bedrijf veroordeeld wordt – die gaat zich natuurlijk met hand en tand verzetten.
En buiten voor de rechtszaal zal de menigte staan en blijven roepen:
¡Asesino! ¡Asesino! ¡Asesino! ¡Asesino! ¡Asesino! ¡Asesino! ¡Asesino!
- Uitgelichte afbeelding: Por Sindicato de inquilinas e inquilinos de Madrid – https://inquilinato.org/desahucio-maricarmen-madrid/, CC BY 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=201300112
