Tag: INSTRUMENTALE KLASSIEKER DU JOUR
Je kunt niet stilzitten
De titel zegt het al. Zo’n nummer, verdeeld over twee singlekanten, werd een hit in de VS in 1961. Ach, de tijden. You can’t sit down, Phil Upchurch Combo, 1961.
Aan het strand van de Theems
Een jaar of tien geleden was ik*) aan een strand aan de Theems, bij Waterloo Station (daar ken ik nog een lied over) en de avond kwam er aan. Een…
Agent OO Soul
Jaja, rustig maar, de vocale versie komt nog wel een keer. Nu even – nu voortdurend rondzoemt wie er James Bond moet worden, misschien wel – een zwarte man, deze…
Omdat ze jong zijn
Waarom is de instrumental uit de gratie? Geen idee. Een klassieker, orkest met “twangy”-gitaar, waar Duane Eddy, de enige vermelde artiest, het patent op heeft. Van de gelijknamige film, ook…
De hand van het onvermijdelijke
Merkwaardig – ook deze was nog niet aan de orde geweest – het Progressieve-Muziekmanifest van 1968: The Nice met hun versie van America uit West Side Story
De eenzame fluit
De film is nog net uit 1966, al zullen zeer weinigen hem nog dat jaar gezien hebben: “spaghettiwestern” Il buono, il brutto, il cattivo, beter bekend als The good, the…
Impressions of Oliver
U zult dat wel niet hebben, maar mij raakt het horen van de eerste tonen meteen al. Muziek van voorjaar ’68, die ik evenwel pas in ’73 heb leren kennen…
De Eagles laten u dansen op de golven
Van Hassidische woordloze koorzang tot een surfnummer in veertig jaar. Hava nagila, mensen. Dit was de eerste ruige gitaarcover, tot nader order – uit Zweden. Spotnicks, 1962 Dick Dale, 1963…
Shalom alechem!
Is de Meshugga(h) Beach Party nog niet eens langsgeweest hier? We komen de ene lacune na de andere tegen. Enfin, beter laat dan nooit zoals het gezegde luidt. Shalom alechem
Countryklassieker du jour: Last date
Zoveel weemoed in een instrumentaal nummer van net meer dan twee minuten stoppen, het is een kunst op zich. Floyd Cramer is de onmiddellijk herkenbare pianist van de Nashville-countryschool, met…