Dub ontstond in de vroege jaren ’70 toen Jamaicaanse producers en geluidstechnici reggaetracks ontdeden van de zangpartijen, basgitaar en drums naar voren haalden en alles onderdompelden in echo en psychedelische geluidseffecten.
Als Lee Perry de ongekroonde koning van dub is, dan is Keith Hudson de kroonprins. Hudson (1946-1984) groeide op in Kingston. Hij was van origine tandarts en gebruikte het geld dat hij daarmee verdiende om zijn eigen producties te financieren. Hudson is nooit afhankelijk geweest van derden.
De meeste reggaeproducers richtten zich op het produceren van singles, maar Hudson was altijd meer geïnteresseerd in albums. Flesh of My Skin, Blood of My Blood uit 1974 geldt als het eerste reggae-conceptalbum. Pick A Dub verscheen in hetzelfde jaar. Hudson’s invloed hoor je niet alleen terug bij andere Jamaicaanse dub-musici, maar ook bij veel new wave- en postpunk-bands (bijv. bij Public Image Ltd). Hudson’s geluid is over het algemeen wat ‘donkerder’, soberder en minder afhankelijk van echo en geluidseffecten dan dat van tijd- en genregenoten als Perry en Augustus Pablo.
Hudson overleed in 1984 op 38-jarige leeftijd aan de gevolgen van longkanker.
Uitgelichte afbeelding: Fair use, https://en.wikipedia.org/w/index.php?curid=19802368
