De eeuwige worsteling van de arbeider met lage lonen, hoge rekeningen en het gevoel dat hoe hard je ook je best doet, het nooit genoeg is om vooruit te komen: For years, I’ve been busting my rear to make a living/But it ain’t made. Merle Haggard was zelf afkomstig uit een arbeidersgezin, en wist dus waar hij het over had. Zijn ouders verhuisden tijdens de Grote Depressie van de jaren ’30 van Oklahoma naar Californië. De okies werden allesbehalve warm ontvangen in Californië (zie John Steinbeck’s roman The Grapes of Wrath), waar men niet zat te wachten op concurrenten die uit pure ellende bereid waren onder de toch al lage prijs te werken.
Merle woonde met de rest van het gezin in een tot woning omgebouwde goederenwagon. In 1945 werd het leven nog moeilijker toen zijn vader stierf aan een beroerte, waardoor zijn moeder gedwongen was werk te zoeken en haar zoon achter te laten bij familieleden. Merle belandde binnen de kortste keren in het criminele circuit, wat ertoe leidde dat hij in 1958 in de San Quentin-gevangenis achter de tralies werd gezet nadat hij was veroordeeld voor inbraak en een poging tot ontsnapping uit een county-gevangenis. In 1959 was Merle aanwezig bij het legendarische concert van Johnny Cash in San Quentin. Haggard besloot zijn leven om te gooien en na het uitzitten van zijn gevangenisstraf in de voetsporen van Cash te treden. De rest is natuurlijk geschiedenis.
For years I’ve been bustin’ my rear
To make a livin’ but it ain’t made
For years I’ve been tryin’ to pay off my bills
But they ain’t paid.
I owe every dime I make, every soul I know
The higher up I reach the further down I go
And this old broken back of mine is all I’ve got to show, and anyway
A working man can’t get nowhere today.
Lord, a working man can’t get nowhere today
A working man ain’t got no time to play
Today I work my fanny off and leave it lay
A working man can’t get nowhere today.
I pay my income tax and the government gives back
What I got coming, Lord, but it ain’t much
I paid my child support ‘cause I’m a law abiing sort
And easy touch, yet I starve myself to death.
Tryin’ to keep my family fed, I keep my budget tight
Tryin’ to keep myself ahead but I’d still be dee in debt
The day that I fall dead, that’s why I say
Lord, a working man can’t get nowhere today.
Well a working man can’t get nowhere today
A working man ain’t got no time to play
Tonight I work my fanny off and leave it lay
A working man can’t get nowhere today.
A working man can’t get nowhere today…
Uitgelichte afbeelding: An 18-year-old Okie mother, pictured holding her child, stranded penniless in the Imperial Valley, 1937 – By Unknown author or not provided – U.S. National Archives and Records Administration, Public Domain, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=16630086
